Femmathijs zijn op reis

Twee Belgen in het buitenland

2010-06-15T04:11:00.005-07:00

Op naar Blantyre! Wouter en Maaike, twee Belgen in het buitenland waren bereid twee vermoeide reizigers in huis te nemen. De busrit van Lilongwe naar Blantyre was interessant. Tot Zomba vonden we het nog leuk om met onze benen in onze nek te zitten, naar de dikke poepen te kijken en onder stinkende oksels te vertoeven. De laatste twee uur waren er net iets te veel aan. Maar het was de moeite meer dan waard! Na 10 weken kamperen was het dubbele bed (de black mamba in de slaapkamer namen we er graag bij ;-) ), ligbad en open haard een ware luxe. We namen de tijd om rustig op adem te komen. We genoten van gewoon in de zetel te zitten en een boekske te lezen, op het gemak Blantyre te verkennen, naar de markt te gaan, Belgisch stoofvlees klaar te maken & de apperitiefkes op het terras

Vrijdagmiddag sprongen we met zn allen in den Defender en trokken we er een weekend op uit. We verkenden het Zombaplateau, wandelden naar de plaats waar Keizer Haile Selassie af en toe zn meditatieoefeningen deed, genoten van het uitzicht en zagen dat het leven goed was. Zo goed dat we er een nieuwe cocktail op uitvonden: de GIN PASSION. Het recept houden we nog even geheim...wie weet kunnen we er nog munt uit slaan.

Op de terugweg gingen we op de koffie bij een kurkdroge, iet wat cynische Brit. We leerden daar dat koffie maken iets moeilijker is dan simpelweg op het knopje van de senseo te duwen. Stijf van de koffie kropen we terug in de auto, reden naar Blantyre en genoten we van onze laatste avond bij Wouter en Maaike.

De volgende dag vervolgden de twee helden hun pad. Ze hadden immers nog heel wat avonturen voor de boeg. Maar eerst: Lake Malawi! De Billharziawormpjes schrokken ons in eerste instantie wel wat af, maar in Nkhata bay konden we het felblauwe, frisse water niet langer weerstaan. Ach, in Belgie moeten we sowieso bloed laten trekken om te zien of we leuke souvenirs mee naar huis hebben genomen. Een worm meer of minder...

Mayoka Village was het backpackersparadijs...! Gezellige hutjes op een steile bergwand, het adembenemende meer en toffe mensen. Meer heeft een mens niet nodig om zich heel gelukkig te voelen.
Tot plots...Ik opgeschrikt word van een geluid. Tiens, ik ken dat geluid. Is dat niet het geluid van iemand die van een berg valt...? Jaaaa, dat ik het geluid van iemand die van een berg valt. Met dank aan Kris en Joris was ik heel snel bij een ongelukkige Duitser die een paar meter naar beneden donderde. Het scheelde niet veel, maar hij had vrij veel geluk en kwam er met een paar blauwe plekken vanaf. En na een pintje of drie was hij het al bijna helemaal vergeten. 1 juni hadden we een afspraak met Vredeseilanden Tanzania, dus moesten we wel vertrekken. Anders lagen we waarschijnlijk nog steeds te chillen op het pontonneke voor onze hut....

Malawi was super, prachtig, gezellig & veel te kort. We'll be back!

Femmathijs Xxx

Zambia ... many many Mountains!

2010-06-15T04:11:00.001-07:00

Linvingstone: Femke wordt er ondertussen niet jonger op! 27 lentes maar nog altijd even fris als een hoentje. Haar feestje vond plaats aan de Victoria Falls. Een kletsnatte bedoening. Met al mijn pakjes, slingers, balonnen kon ik helaas niet opboksen tegen het Chef-koks-koor van de Ocean Basket. Met kletterende potten en pannen werd mijn liefje in de bloemetjes gezet. Ik denk dat ze er weer efkes tegen kan!

Bij het inrijden van Zambia kan je niet naast de expliciete HIV/AIDS campagnes kijken. Onze eerst volgende stop was dan ook de AIDS weduwen in Monze. We vulden er onze souvenier voorraad aan en leerden dat HIV/AIDS hier toch niet gemakkelijk in de mond genomen wordt.

Met een tussenstop in Lake Kariba trokken we richting the Lower Zambezi National Park in de hoop er kayakkend hippo's en crocko's te spotten.

Niet echt een top weg en daar aangekomen leerden we dat het park eigenlijk niet toegankelijk was. De enigste budget optie in de regio was een community campsite. De campsite leek al een tijdje gesloten te zijn, maar we besloten het erop te wagen. Er waren wel leeuwen gesignaleerd en de nachtelijke geluiden zorgden ervoor dat ik met een oog open heb geslapen (olifantengetoeter, leeuwengebrul, hyena gelach, nijlpaard gebries en een ondefinieerbaar gesplash in de rivier naast ons) Die ochtend had zich een delegatie van het dichtstbijzijnde dorp aan onze tent opgesteld ... zij kwamen geld innen, 20$! Het begin van een lange discussie.

Allebei misselijk van de malaria-pillen besloten we het park te laten voor wat het was. Op naar Lusaka! 2 opties: 200 km via de hoofdweg (omweg en incluis een dure ferry) of 80 km binnendoor (die weg stond helaas niet op onze kaart). We hoorden wat rond in de omliggende dorpen. Iedereen was unaniem: "er is een binnenweg en de weg is redelijk goed" Een enkeling raadde een 4WD wel aan. Aan de bananenboom naar links dus ...

We hadden de afgelopen dagen al wat slechte wegen verteerd. Het was al weken droog weer en de weg kon onmogelijk erger. De eerste 10 km gingen super vlot. Een redelijk goede dirt road met een enkele pothole, maar we klokten een mooi gemiddelde van 40 km/u. Bij een splitsing toch nog even nagevraagd: " straight to Lusaka my friend! " Het was de laatste levende ziel in enkele lange bange uren ...

De weg was op dit moment al wat overwoekerd. Toen het gras tot aan de ramen reikte beseften we dat de weg niet al te frequent gebruikt werd. Pas toen de weg niet meer zichtbaar was en het gras tot boven het dak reikte ging het al iets minder vlot. De luchtfilter zoog zich vol graspollen en het constant gras-omver-rijden werkte hypnotiserend. Terugdraaien was nog altijd iets voor seutjes!

De weg werd heuvelachtiger en de aanblik van twee liefkozende Black mamba's deed ons beseffen dat we nog altijd twee city kids zijn. De pracht van de natuur leek al iets onheilspellender. Iets verderop kwamen we "de helling" tegen. 50m stijl bergop wat in de verste verte niet op een weg leek. Na uitgebreid verkennen (en een piske) besloten we het erop te wagen. Na 3x proberen trok den Bushcamper ons brullend naar boven. Gespannen zenuwen en klamme pollekes! Dit was serieus. We zijn nu niet bepaald 4WD'ers, kennen geen fuck van auto's, zitten op een weg die niet op onze kaart staat en hebben geen enkel blokje ontvangst op de gsm. Goed bezig!

De volgende 2u zaten we op het puntje van onze stoel. Constant klimmen en dalen, scheuren langs ravijnen en waden door rivieren in the middle of Zambia fucking nowhere. We voelden ons stom en klein. We hoopten boven alles dat den Bushcamper het zou uithouden en dat we geen helling tegenkwamen die we niet konden nemen. Terugdraaien was al lang geen optie meer. Er was nergens plek om te draaien en hadden al enkele hellingen genomen die we niet nog eens wilden proberen. Worst case scenario's en krantenkoppen spookten al door mijn hoofd. Om de moraal niet te ondermijnen hield ik ze nog even voor mezelf.

Na het openen van een appelsapje zagen we plots in de verte een spierwitte nagelnieuwe Toyota Hilux. (ik zie hem nog zo schitteren) De opluchting was onbeschrijflijk! Het bewijs dat er iemand van de andere richting was gekomen. We sprongen uit de auto om onze beschermengelen te begroeten. Het duurde even voordat de dikbuikige Amerikaan met twee zwarte poezekes uit de boskes kwam. We waren te blij om vragen te stellen. Het was nog een kleine 40 km tot Lusaka (die kerel wist zich wel af te zonderen). Nog nooit oogde een vers gemaaid camping gazonneke zo uitnodigend. Tot diep in de nacht waren er kreten van opluchting uit onze tent te horen. Enkele dagen later vertelden we ons verhaal aan een Zuid Afrikaanse boer ... ooh that road with the many many mountains ... I never had the balls to do it.

In de hoop leeuwen vanop een veilige afstand te spotten trokken we richting South Luwangwa. Die rekels lieten zich helaas moeilijk spotten, maar de Nijlpaarden stonden 's nachts gewoon naast de tent. Gelukkig staat ons tentje op een veilige hoogte en liepen er bewakers met een pillamp rond!

Laatste Zambiaanse stop was een Chimpansee opvangtehuis. Helemaal aan de andere kant van Zambia tegen de Congolese grens. 2 dagen karren, dus die Chimps konden maar beter de moeite zijn! Tot dusver waren de police checkpoints geen enkel probleem. Die avond was het prijs. Blijkbaar hadden we voor dit deel van Zambia niet voldoende road tax betaald. De wagen moest geconfisceerd worden! Na een leuk spelletje wie-heeft-het-meeste-tijd en 10$ die van broekzak wisselde konden we toch vertrekken. Na 4 checkpoints waren we het spelletje wel beu en besloten we in het dichtstbijzijnde dorp eens uit te zoeken hoe dat zat met die road tax. Dikke bullshit dus! Wij hadden genoeg betaald, enkel onze eindbestemming had anders moeten zijn. Gelukkig waren de Chimps het waard. Hoewel een van die haarballen onze auto toch bijna wist te raken met een joekel van een steen.

Op 15 mei, na 10 weken en 10 620 km kwam Andre Viljoen zijn bakkie terugeisen! Met gemengde gevoelens zijn we terug gedegradeerd tot bussen, mini busjes en taxies. Op naar Malawi!

Opdracht 6

2010-06-15T04:09:00.000-07:00

"Deze maand moeten jullie voeten fotograferen!"

Kunnen jullie raden van wie volgende poezelige voetjes zijn?? De oplossingen kunnen jullie onderaan terugvinden.

Oplossing: tnafilo, kcalb decaf alapmi, farig, wueel, arbez

Op onze eerstgeborene 'Pricilla'!

2010-05-31T04:01:00.000-07:00

Moest het toch een zoon zijn wordt het Mr. Muzumwe... toch als het van de Botswaanse douanebeambte afhangt. We heften er gelijk het glas op. Namibie - Botswana, wellicht de vrolijkste grensovergang tot dusver.

Botswana stond aanvankelijk niet op het lijstje, maar Chobe National Park zou een aanrader zijn. We besloten er 2 nachtjes te kamperen. De maribu's, nellies, wrattenzwijnen en olifanten verwelkomden ons al na de eerste bocht. F*cking Etosha, al die dieren zitten gewoon hier!

Geen hekken rond de kampplaats, geen patrouillerende bewaker met een krachtige proppenschieter, kamperen doe je hier boenk in het park naast de rivier! We waren dus allebei een beetje op onze hoede, maar de nellie's briestten op een veilige afstand, de krokodillen zwommen rustig de andere kant op en lucht was gevuld met miljoenen libellen. Chobe trakteerde ons op een prachtige zonsondergang. We sprokkelden nog snel wat hout in de hoop de olifanten af te schrikken met een kampvuur. Het lukte.

De volgende ochtend vroeg op pad op game drive. 'S middags besloten we terug te keren naar de kampplaats om een dutje te doen, hout te sprokkelen en een pasta'ke te koken. Toen de spirelli's net in het water lagen spotte Femke 3 olifanten achter de bosjes. Pas toen we op de Bushcamper klommen zagen we dat het er minstens 50 waren, waaronder een heleboel kleintjes. Daar stonden we dan: ik naast een berg vers gesprokkeld hout, Femke aan de pas kokende spirelli's. Ingesloten tussen de rivier (vol croc's en nellie's), enkele bosjes (met een gigantische bijenzwerm) en een groep olifanten die al badend en grazend onze richting uit kwamen. We hadden de vorige dagen al aan de lijve ondervonden dat olifanten hun kleintjes zeer overtuigend kunnen verdedigen. Nog nooit zo snel alles in de koffer gepropt en met enkele reuzen in het kielzog naar veiligere oorden gescheurd. Allebei klaarwakker en zweetpollekes. Die nacht hebben we een gigantisch kampvuur gemaakt.

De volgende ochtend hoopten we rustig uit het park rijden om die middag de grens met Zambia over te steken. Een niet onbesproken grensovergang. Na een half uurtje bollen brak een hels onweer los. De zanderige weggetjes van Chobe veranderen in geen tijd en kolkende rivieren. Het water stroomde net niet binnen. Onze Toyota Hilux 3.0 trok ons er zonder moeite door. Naast enkele verzopen impala's en buffels kwamen we ook nog een verzopen trein aan Japanners tegen die weigerden hun safari te op te zeggen (ondanks hun open safari voertuigen).

De grensovergang begon al schitterend! Stempel halen bij Botswaanse immigratie ... geen probleem. Customs? Niet nodig ... nothing to declare (Daarna toch in onze Zuid Afrikaanse wagen stappen). Om aan de Zambiaanse zijde te geraken moesten een stuk door de rivier om met veel gas te geven op de ferry te springen. Wederom een pluim voor onze Bushcamper. De Zambiaanse grenspost was een modderpoel vol vrachtwagens, lepe geldwisselaars en twee stomme Muzungu's die in Botswana niet met hun wagen door customs zijn geweest. Om met een buitenlandse wagen in Zambia te rijden heb je een waslijst aan certificaten, taxen en verzekeringen nodig. Sommige mag je in dollar betalen, andere in Botswaanse Pula andere moet je in Zambian Kwatcha betalen. Uiteraard kan je buiten Zambia nergens Kwatcha verkrijgen en aan de grens is niet zoiets als een officieel wisselkantoor. Wij ploeterden door de modder van immigratie naar customs, van Carbon tax office naar de Road tax office, naar de flikken ... steevast met een zwerm aan 'fixers, en geldwisselaars in ons kielzog. Voor alles had je een papier van de Botswaanse customs nodig! (die dus aan de andere kant van de rivier lag) We zetten onze grootste smile op en wapperden met zoveel mogelijk papieren (behalve dat van customs dan). Als we na 1,5 uur smilen en betalen dachten alles geregeld te hebben, bleek er nog een bepaalde tax en verplichte verzekering te zijn. Femke trok met een steeds kleiner wordende smile in een van de containers om een verzekering te bedisselen. Hopelijk moeten we er geen beroep op doen.

Na 2,5u trok de Bushcamper ons voor de derde keer die dag uit de modder. Welcome to Zambia, met dank aan onze Bushcamper!

James is jarig

2010-05-30T06:37:00.000-07:00

Hip hip hoera voor James want hij wordt 9 jaar.

Deze speciale gelegenheid wilden we niet zomaar voorbij laten gaan. We hebben dan ook enkele vrienden en vriendinnetjes van James uitgenodigd voor een feestje. De buur Buddy (beagle) is zijne maat, maar deze moest forfait geven wegens gezondheidsredenen. Ook Zorro is van de partij (beagle). Het buurteefje Senna is wat moeilijker, maar ze was stil en viel best mee. Daarnaast zie je ook Basta, Mimi, Ollie en Bollie. De rest ken ik niet bij naam.

De ravage na het feest viel mee, hier hebben we geen beelden van, het fototoestel is gesneuveld...

Dus nog eens hip hip voor James!

Nog 1 maand en hij ziet jullie teug. ik ben benieuwd!

over koetjes en kalfjes...

2010-05-23T12:25:00.000-07:00

Ahoi avonturiers!

Hoogdagen hier in België...een extra lang Pinksterweekend en tropische temperaturen (Jawel we overschreiden de 25° terwijl we 10 dagen geleden amper de 10° haalden!!!). Gevolg: lange rijen aan de kassa, lege vleestogen en over 'herbe de provence'geuren!
En dat terwijl Bobbejaan Schoepen naar de eeuwe jachtvelden is vertrokken en het politieke land stemmen probeert te ronselen voor 13 juni. Jawel we gaan alweer voor een nieuwe regering, 't lijkt wel of we in het Guinness book of records willen komen.

Maar ik kan me voorstellen dat dat nieuws jullie weinig kan schelen op dit moment. Veel belangrijker is natuurlijk 'Hoe-het-met-mij-gaat-nieuws' hé.

Wel, kort gezegd! 't Is goed met mij! Maar dat zegt natuurlijk weinig hé. Ik zet enkele leuke weetjes op een rijtje:

Mijn kamer, ondertussen al 2 maanden...en we doen er nog eens zoveel bij! Kmag echt niet klagen hoor! 't Valt reuze goed mee! Chez 'Hotel MaMa' geniet ik er natuurlijk van dat mijn eten klaar staat en mijne was en mijne plas gedaan wordt, samen nog een koffietje drinken, een lekker uitgebreid ontbijtje op zondag, 'Thuis' dat oorverdovend luid klinkt, radio 2 en 50 keer hetzelfde liedje, ...

En toch...is 'took heerlijk om gewoon mijn eigen goesting te doen...Effe doorbijten!

Nu we het er toch over hebben. Khoor jullie al denken: 'Hoe zou het ondertussen in de wasstraat zijn?' Wel, tis er verdomd stil geweest! Terwijl er gewacht moest worden op dakplaten is het werkvolk vertrokken naar een andere werf... en krijg ze dan maar weer terug bij u hé. Als ik 'de Marcel' mag geloven staan ze er dinsdag terug! Ondertussen ben ik wel de kleur van mijn ramen gaan kiezen, ral 7039 of beter gekend als kwarts grijs. En nu massaal duimen dat ze nog geleverd kunnen worden voor het bouwverlof!

stress stress stress en wat dat met ne mens kan doen...

Hoofdpijn komt en gaat in mij leven. Maar een tijdje geleden kwam het meer dan dat het ging. Ik voelde de knoop zitten, ik stond er mee op en ging er mee slapen, ik slikte neurofen alsof het lekkere snoepjes waren.........allemaal niet goed! Tijd om het heft in handen te nemen! En zo belde ik een osteopaat op en mocht snel op consultatie. On-ge-loof-lijk!!! Magische handen. Nog enkele dagen had ik last, maar das normaal. Maar sindsdien....(hout vasthouden!) niks meer gevoeld! Een helder en vrij hoofd! Zo zalig!!!!!

Lang geleden da'k nog eens zo kwaad ben geweest!!!! En dan nog wel op 'kweet-ni-wie'! Een of ander flauwe plezante vond het nodig mijn fietske te pikken. Grrrrrrrrrr. Jaja, natuurlijk stond hij op slot. Zo'n sjeesveloke steekt natuurlijk de ogen uit hé!
Mag ik u voorstellen aan mijn nieuw racemasjien!

Mr Max!! Hydraulische remmen, aircozadel en een supersonische vormgeving! Hij zal voortaan mij bijstaan bij mijn fietstochtjes doorheen het vlaamsche land, doorheen weer en wind!

En ja, fietsepikkers van mijn voeten, probeer hem nog maar eens te pikken! Ik ben verzekerd nu, nah!

Wanneer de winter zijn rug keert en het eerste zonnetje van de partij is maken rommelmarkt-liefhebbers zich klaar. En zo ook ik! Op tijd uit de veren om te gaan snollen in andersmans rommel. Ziehier enkele van mijn nieuwste aankopen! Het seizoen is nog maar net begonnen, maar deze pareltjes pakken ze me al niet meer af!

Eens mijn verkleedkleren aan durf ik het podium op om weer eens een typke neer te zetten op het schoolfeest; Maar ook de kids gaven het beste van zichzelf.

Tis ondertussen aftellen geblazen op school! Niet zozeer naar het einde van het schooljaar (hoewel) maar wel naar een nieuwe directie!!

Tis goed geweest! Tijd voor vernieuwing en verandering. We hebben genoeg afgezien!

Een jong meiske (28!!) wordt vanaf september voor de leeuwen gegooid! Laat maar komen!!!

Hoewel we wekelijks 30 min. gingen lopen, Michiel en ik, voelden we weinig vooruitgang (op conditioneel vlak wel te verstaan).

De fitbus stopte op een mooie zondag in Mortsel. Geen betere manier om eens te kijken hoe fit we nu eigenlijk wel zijn.

Met een hartslagmeter werden we op een fietske gezet waarvan telkens de weerstand zwaarder werd. We moesten fietsen tot we niet meer konden. En dan werden alle gegevens in een computer gestoken. Het resultaat: ik zit op niveau 4 van de 7(niet slecht als je weet dat de doorsnee Belg amper de 2 bereikt). Nadien kregen we een trainingsprogramma mee met de persoonlijke hartsalgzonens zodat we na 10 weken een niveau zouden kunnen stijgen. Toch straf, want nu met de juiste hartslag loop ik al makkelijk 60min!!

Is ie niet prachtig, deze hoed!

Tis een stukje van mijn Feest-outfit. Kzocht een nieuwe uitdaging én ik heb ze gevonden. Kverdien er nog geld mee ook!

Kben namelijk ingeschakeld om op feestjes en evenementen de kinderanimatie te voorzien! Weer kinderen, maar tis zo'n leuk publiek om mee te werken!
Met een hoop leuk materiaal trek ik naar de mensen thuis. Terwijl de volwassenen dan op hun gemakje kunnen tafelen, neem ik de kids onder mijn hoede (letterlijk en figuurlijk!)

Ziezo shoekes! Tot hier mijn update! Geniet met volle teugen!

Dikke kus en hopelijk krijgen we snel nog een verslagje van jullie!

Heleen

Hair grows...

2010-05-06T01:49:00.000-07:00

Mata Mata - Kgalagadi Transfontier park: hier steken we de grens met Namibie over. We hebben hoge verwachtingen. We hoorden immers niets dan goed van andere reizigers. Prachtige campsites, adembenemende natuur,... Laat naar komen!

1ste stop: Keetmanshoop. De camping zag er verlaten en niet zooo gezellig (understatement) uit. We zijn er echt helemaal alleen. De dronken security guard steekt, terwijl hij een hapje mee-eet, een betoog af over God, Satan, blank-zwart en "people who kill for nothing..." Nice!
's Morgens waren we heel vroeg wakker en snel op weg naar Luderitz. Een gezellig stadje aan zee, midden in de woestijn. Vlakbij ligt Kolmanskop. Van 1900 tot 1950 lagen de diamanten er letterlijk voor het rapen. Dit resulteerde in een stad midden in de woestijn, met casino, kegelbaan en ijsfabriek! Vers drinkwater werd elke week vanuit Kaapstad per boot en os ingevoerd. Te zot voor woorden. Helaas, in de '50 werden er op andere plaatsen meer en grotere diamanten gevonden. Kolmanskop liep helemaal leeg en werd een echte spookstad die je tot vandaag de dag kan bezoeken.

In Luderitz besloten we den bushcamper tot 15 mei te houden (yippie) en reden via kleine dorpjes noordwaarts. Kleine dorpjes zijn hier echt klein. 1 tankstation, 2 huizen...That's it! Hetzelfde stipje op de kaart in Vietnam stond gelijk aan een stad van 300.000 inwoners. Wat een verschil!

Ondertussen stonden Eef en Steven op het punt een kindje te krijgen. We hadden enkel gsm-ontvangst als we op het dak van de auto gingen staan of de dichtsbijzijnde heuvel beklommen. We moesten dus afgaan op ons gevoel en de stand van de maan. Bij volle maan dachten we dat het zo ver was. We ontkurkten een flesje fonkelwijn en sloten af met neut wisky na het eten. We dronken en we vierden, en we dronken en we vierden, en we dronken...Op de geboorte van de nieuwe spruit. Al onze goede intenties en een stevige kater ten spijt. Fran Will werd uiteindelijk 3 dagen later op 31 maart geboren. Nog eens een dikke proficiat Eef en Steven!

Tijd om onze zonden weg te wassen. We hielden halt bij Betesda 'a christian retreat' alvorens we op zoek gingen naar Ann Van Elsen in de Sossusvlei. Anneke hebben we niet gevonden, maar deze twee prachtexemplaren kwamen we er wel tegen. Hier zaten we voor het eerst ook echt vast in het zand. Geen nood. Femke haalde haar 4x4 kunsten boven en leidde ons zo naar veiligere paden.

In Solitaire werd het ons nog maar eens duidelijk dat we echte stadskinderen zijn. Op de camping liep een hele zoo rond. Zo ook Bokkie, de half tamme impala (die het niet op vrouwtjes had) en maar wat graag de slagkracht van haar horens test. Kan voor grappige situaties zorgen...
De campsites bleken ook met reden zo zanderig. Bosjes worden zonder pardon weggekapt om de slangen en schorpioenen te ontmoedigen even langs te komen. 's Avonds dan toch maar weer de stapschoenen aan, want zoals de locals ons zeiden: "Oooooh, there's many!"

Na de beste appelcrumble ter wereld trokken we naar Swakopmund. Tot dusver heeft den bushcamper ons nog nooit in de steek gelaten (hout vasthouden). Mathijs dacht ons geluk even op de proef te stellen door over een ijzeren staaf te rijden. "Shit, ze zit in de benzinetank..." "Nee, ik denk het niet..." "Of toch..." We konden de staaf uiteindelijk gewoon lostrekken uit de voering van den auto (Sorry Andre) en verder rijden.

Swaskopmund = sandboarden. Niemand die hier komt kan daaraan ontsnappen, wij dus ook niet. Op locatie werd ons uitgelegd wat wel en wat zeker niet te doen. "Alles duidelijk?" :Jaajaaa, alles duidelijk!" We zouden 6 afdalingen doen en begonnen met de babypiste om op te warmen. Na een flinke beklimming (skiliften bestaan hier niet) was het aan ons. Slik, is dat de babypiste??! De piste zag er eerder zwart uit, maar we kwamen voor de adrenalinekick, we zouden ze krijgen ook! Dus niet twijfelen! Liggen, glijden, bord wat naar boven houden een NOOIT loslaten! Na een paar snelle en spannende afdalingen, een interessante duoglide en veel, veel zand in mn mond (uiteraard liet ik mn bord wel los) zat het er op.

Via de Skeletoncoast en Seal Cross trokken we verder naar het noorden. De Westkust van Namibie is grillig, In de loop der jaten zijn er tientallen schepen vastgelopen. Indrukwekkend en griezelig. Je kan er ook een van de grootste permanente zeehondenkolonies ter wereld vinden. 80.000 tot 100.000 zeehonden liggen daar op het strand. Wat een zeehonden en wat een stank!!

In Etosha national park ondervonden we dat de dieren zich niet altijd laten zien. (En dat dat soms frustrerend kan zijn) Maar de natuur was er prachtig en we zagen wel een caracal.

Jaja, hier is ie dan. De domme-toeriste-op-zoek-naar-een-lokale-ervaring-en daar-achteraf-veeeeel-spijt-van-heeft-mop! Ik zou naar de kapper gaan terwijl Mathijs verjaardagspakjes zou zoeken. Strak plan! Niet dus...
Het vrouwmens zette de schaar in mn onschuldige lokken en 'sneed' er zowaar 10 cm af. Zo maar, zonder vragen, zonder voorbereiding. Ik probeerde (zelfs nog op een beleefde manier) uit te leggen dat dat niet exact was wat ik in gedachten had. Ze zei me dat ze het begreep en 'sneed' er prompt nog een stuk af.
"Stoooooooop!!!!" "Nee, zo niet, ik wil dit niet" De vrouw begreep geen jota van wat ik zei en keek me vol ongeloof en verbijstering aan. Na een korte discussie kon ik nog enkel "okay, bye" uitbrengen en ben ik letterlijk weggelopen.
Rennend door de winkelstraat was ik op zoek naar Mathijs. Uiteindelijk zag ik hem op straat, ik spurtte er naartoe en gooide me in zijn armen. Drama, tranen, een regelrechte ramp.
Het meisje van het toeristisch bureau wist me een nummer van een zekere Margaret te geven. Margaret heeft een kapperszaak in het ziekenhuis van Tsumeb (zooo erg was het dus met mn haar gesteld) en kon me direct ontvangen (Dank u, Dank u Margaret). Zij wist, met veel gezucht en gekreun, toch nog iets van mn coiffure te maken en nam afscheid van me met de troostende woorden: "Hair grows meiske."

Via de Caprivistrip zochten de twee helden verder hun weg richting Botswana. Veel campings waren overspoeld omdat de Zambezi 6 meter hoger stond dan normaal. Maar we vonden er nog twee waar we terecht konden. We verschalkten er de kroko's, nijlpaarden, black mamba's, nieuwsgierige otters en woeste geiten (Bokkie II).
Namibie was heftig, intens en heeeeeeel leuk! Op naar Botswana!!

Femmathijs X

Over nieuwe vriendjes, trouwfeesten en braaisels!

2010-05-04T08:51:00.000-07:00

Hey globetrotters!

Terwijl jullie daar negertjes aan't worden zijn onder de Afrikaanse zon, lig ik (Caroline) hier te vegeteren op de zetel met een vettige angine-keelontsteking. Maar, ieder nadeel heb ze voordeel: eindelijk uitgebreid de tijd om jullie wat up te daten!

Er is een nieuw vriendje in de familie, en wat een schoontje! (ok, dat wisten jullie al). Maar hier nog enkele kiekjes van verse Fran:

En ook Rouane groeit als een kooltje, maar 't blijft wel een heel schoon boeleke:

Over nieuwe vriendjes gesproken, ik heb mezelf er ook ééntje aangeschaft: Frederic.

En over de liefde gesproken: Kim en Yves zijn getrouwd! En of we dat gevierd hebben:

En 't feestgedruis is nog niet gedaan, want Steven nodigde ons ter ere van zijne tram 3 uit voor een lekker en gezellig braaike:

Haha, die Heleen toch :)

Als cadeau hadden we een 'gecodeerde' boodschap voor Steven gemaakt: we hadden heel het alfabet omgegooid, en dan een boodschap voor Steven geschreven in de codetaal. Met Evelyne haar verjaardag, een maand later, gingen we dan de sleutel geven. Maar dat was buiten Steven gerekend: meneer is in een hoekske gekropen en heeft het dezelfde avond nog opgelost! Steven en Evelyne krijgen van ons een avondje uit al dan niet met babysittersservice.

Over cadeautjes gesproken: Ik ben u ook niet vergeten, Fem! Een dikke proficiat, en hopelijk heeft snorremans u goed verwend. Ik doe ondertussen avondschool 'desserten' op de Piva (net zoals je zus heb ik vernomen), en krijg je van mij een heerlijk Vloamsch toertje als je terug bent!

Dat was het! En nu is't niet meer lang meer hé, ik kijk er naar uit om jullie terug te zien!
Dikke knuffel,
Caroline

2010-04-25T13:39:00.000-07:00

Femmathijs,

Ik heb met veel plezier jullie verslag gelezen. Super!

Dank je voor jullie kaartjes. James is even op visite geweestbij ouders van Femke, maar daar zullen jullie allang van gehoord hebben. Dat is allemaal erg goed verlopen. Hij is nu al een tijdje terug en het is precies of er niets gebeurd is. James past zich heel goed aan aan de situaties.

James heeft enkele weken geleden zich gerold in vers gemest gras. Hij had een andere kleur gekregen en stonk uren in de wind. Er zat niets anders op dan hem een flinke douche te geven. Daar heeft hij toch deugd van gehad want hij heeft dit allemaal zeer rustig ondergaan. Nadat zijn pels droog was, was hij net een teddybeer, hij had van die schattige krulletjes.

James is ook al meegeweest naar de zondagmarkt in Heist op den Berg. Hij was daar niet de enige hond op deze markt. Maar zoals jullie ondertussen al weten, is hij een voorbeeldige hond en gedraagt hij zich heel goed. Je kan er echt overal mee komen.

James heeft talent als fotomodel, hier enkele foto's.

Dit weekend zijn we ook naar de Efteling geweest. helaas, geen honden toegelaten.

We hebben daar wel Roodkapje herkend!

De zomer lijkt hier wel begonnen en we genieten nu van elk moment dat we buiten kunnen zitten. We gaan dan ook veel wandelen. In november ben ik gestart met fitness en heb ondertussen getraind op de loopband. Nu ga ik niet alleen wandelen maar tracht ik tweemaal per week ongeveer een half uur lang te joggen met James. Ik vraag me wel af voor wie dit het vermoeiendste is.

Vele knuffels van James en... hij verjaart binnenkort, dat zullen we dan wel vieren! Ook een gelukkige verjaardag Femke, ik wist het niet.

Echt handig ben ik niet met het plaatsen van de foto's. Ik kan ze niet zo goed schikken!

Ingrid

Lentekriebels

2010-04-25T04:39:00.000-07:00

Ooi,
Sta me toe eerst even uit volle borst 'hoera hoera voor Fem' te schrijven! Proficiat met je 27 lentes - dit wordt vast en zeker een van die verjaardagen om in te kaderen. Mathijs, leg je liefje maar eens goed in de watten, hé.
Hier kabbelt alles zo een beetje verder, met uiteraard een nieuw snoetje in de vriendenkring dat met alle aandacht gaat lopen ;-) maar dat is die kleine Fran meer dan waard. Wat een knoddig ding! De afgelopen weken kan ik samenvatten als:

Licht opgestoken in het Poolse Krakau
Een klein stadje met karakter
Niet zo leuk: regen regen en nog veel gesloten gebouwen
Tussen de bloesems fietsen
En een duik in het übergezellige Maastricht
Kan ik echt aanraden als teambuilding met collega's!
Rara, kriebelige ogen, niezen en zakdoeken à volonté
In strijd met mijn eerste echte hooikoortsaanval (geen lachertje)
Eftelingen Efteldingen... een dagje met de interim mama van James
Beëindigd met een prachtige portie poffertjes
En gisteren Kim en Yves gaan geluk wensen, dat ze
Lang en gelukkig getrouwd mogen zijn
Seffens Stevens verjaardag vieren met een braaike

Dus nu zijn we er volledig klaar voor: alle dagen zon, temperaturen van min. 25 graden, trage terrasjes, zomersproetjes, ijsjes en barbecues en oh ja, dat zomerdieet :-(
(Niet zo hete als bij jullie, maar toch) warme groetjes!
Lisa

Fran

2010-04-18T04:04:00.000-07:00

Hey Femmathijs!

Na een wervelstorm aan emoties en veranderingen, valt alles stilletjes aan in zijn plooi... Daarnet is Hilde nog langs geweest met jullie Aziatische slabbetjes. We vinden ze geweldig! Merci!

Eindelijk wat tijd gevonden om te antwoorden op al jullie 'hoe-vragen'!

Het doet wat met je, die titel 'mama' en 'papa'. Plots heb je daar een klein wezentje in je armen dat je voor de rest van je leven wil beschermen. Het verhaal van het impala jong schiet me plots weer te binnen en ik krijg de krop in de keel...

De afgelopen 14 dagen in een 'notendop':

Dinsdagmorgen (30 maart) zo rond een uur of zes voel ik een 'plopje' en enkele druppels... "Steven, ik denk dat mijn water gebroken is...of toch niet? We zullen voor de zekerheid vanmiddag met de gynaecoloog bellen." Verdict om 15u: naar het ziekenhuis met wat harde buiken(wauw die weeën vallen reuze mee!). Na onderzoek door de vroedvrouw en een kwartiertje aan de monitor mag ik net nog mijn koffer uit de auto halen en het ziekenhuis niet meer verlaten. Die enkele druppels waren dus degelijk vruchtwater. Heel de avond aan de monitor gehangen maar nog steeds geen weeën...

Om 12 u snacht's is het dan tijd voor de draadjes. Na de baxter met glucose nog één met antibiotica en dan nog een ballonnetje(das dus echt nen ballon)om mijn baarmoederhals week te maken. We gaan inleiden zegt de gynaecoloog, ik zou dus toch maar een epidurale nemen. Hopla, nog een draadje in de rug.

Woensdag 31 maart rond 10 u kreeg ik toch wel veel last van rugweeën ondanks het bijpompen met de epidurale. Steven moest goed duwen tegen mijn rug om de pijn weg te nemen. Toen Annick(vroedvrouw)ons aantrof in die houding, vroeg ze of ik wel voldoende bijpompte. Waarop ik volmondig ja knikte. Tja, laat die anesthisist dan maar iets 'straffer' inspuiten...

14u: Allright! We zitten al aan 9cm! Nog ene te gaan maar eerst nog een echo want ze zit echt nog hoog. En wie kijkt er daar naar de sterren? Die kleine pruts Fran. "Hmmm, we zullen nog twee uur wachten maar als ze dan niet daalt en draait, zetten we het mes erin", zegt de gynaecoloog terwijl ze een grote snijbeweging maakt op haar buik.

16u: "Maak jullie maar klaar voor een keizersnede". Spijtig maar als dat het beste is voor Fran en de mama dan is het snel beslist. Vlug nog een mooi pak aan, een nieuwe epidurale (want die oude zat dus toch verkeerd) en dan snijden maar...

16u45: En hier is... Een dochter, maar dat wisten we stiekem al. "En hoe heet ze?" "Fran", zeggen we samen met de tranen in de ogen. "Het is een schoontje", zeggen de gynaecoloog en de vroedvrouw. Jaja, wij kennen dat... (een goeke of een schoontje)

Na zes dagen van kortere nachten, Fran die eerst 'teveel' afvalt, af en toe de melkkoe uithangen (lees afkolven), Fran die dan weer 100gr per dag bijkomt, toffe bezoekjes en pakjes, middagdutjes voor mama en papa, gewoon zitten kijken naar Fran en dan beginnen wenen, babytips à volonté en zeer goede zorgen van de vroedvrouwen was het heerlijk om dan op een stralende lentedag thuis te komen. Fran in de buggy en weg waren we voor onze eerste wandeling (gaan stoefen in 't dorp)

Kortom, wij voelen ons supergoed!! Alleen moet Steven morgen terug gaan werken, dat zal wat anders zijn... Ik zal hem hier missen want hij soigneert ons echt goed!

Dikke kussen,

Fran, Eef en Steven

PS. Graag zouden we met de vliegende bol van professor Gobelijn tot bij jullie vliegen om dan samen met jullie een braaike te doen in de schaduw van jullie bushcamper.

PSS. Fem, in ruil voor een videoke of meer foto's van Fran hadden we graag een foto van uw Namibiaans kapsel gehad. We zullen ze echt niet verder verspreiden ;-)

Goed geboerd!

2010-04-03T05:08:00.000-07:00

Indonesie betekende meer dan parelwitte stranden, rokende vulkanen, gillende mullahs en geofferde bloemetjes. Op 16 en 17 februari werden wij met open armen ontvangen door Vredeseilanden Indonesie. Omdat we in Belgie onze rugzak helemaal hebben leeggekieperd zal het fotomateriaal helaas nog even op zich laten wachten. Desalniettemin kunnen jullie al genieten van dit verslag ;-)

Op 16 februari sprongen we gezwind op onze brommer. Google earth deed een prima job en zette ons af voor de deur van Veco Indonesia in Denpasar. Nadat we alle vliegjes uit onze ogen peuterden, onthulde Rogier Eijkens ons de geheimen van Veco Indonesia.

Sinds 1970 tracht Vredeseilanden de levensomstandigheden van boerenfamilies te verbeteren. Zo willen ze bereiken dat er voldoende voeding is zodat mensen niet enkel overleven, maar ook handel kunnen drijven en een goede prijs voor hun product krijgen. Kinderen moeten naar school kunnen gaan en er moet degelijke huisvesting zijn.

Het verwonderde ons niet dat Veco in eerste plaats rijstboeren ondersteunt. Elke mogelijke plek op Bali en Java is immers tot rijstveld omgetoverd. Indonesie is sinds twee jaar min of meer zelfvoorzienend op gebied van rijst om zo 240 000 000 (!!!) monden te voeden. Naast rijst focust Veco ook nog op cacao, koffie, cashew -en pindanoten en groenten.

Veco tracht boerenfamilies te ondersteunen van productie tot consumptie. Door boeren te organiseren in boerenorganiasties en nauw samen te werken met plaatselijke NGO's willen ze de waarde van het product vermeerderen, de consumenten bewust maken wat te kopen en wegen op het lokale/nationale landbouwbeleid.

Wat ons zo aanspreekt in de aanpak van Veco is dat ze een heel duidelijke bottom-up aanpak hanteren. Ze werken nauw samen met lokale NGO's en belangengroepen die kennis hebben van de regio, situatie en problematiek. Er bestaat geen kant en klare oplossing, maar door deze manier van samenwerking kan je de situatie van boeren echt verbeteren.

In Indonesie trekken ze duidelijk de kaart van organische landbouw. Studies wezen uit dat de pesticiden en meststoffen die normaal gebruikt worden schadelijk zijn voor de gezondheid. Het gebruiken van organische middelen levert niet enkel een betere oogst op, het is eveneens gezonder. Verder is het in overeenstemming met het Balinese hindoeisme (Trihita Karana) waar de harmonie tussen mens-god-natuur centraal staat.

Tot zo ver de theorie, dag twee stond in het teken van de praktijk! We werden opgewacht door een hele entourage en er lag een goed gevuld programma voor ons klaar.

Eerste halte: de eerste wereldwinkel van Bali. De officiele opening zou nog volgen, maar wij kregen toch al een sneek preview van de rekken vol organisch geteelde rijst, koffie,vanille, honing,...Het doel = comsumenten bewust maken van de meerwaarde van organisch voedsel & boeren een kanaal aanreiken om hun producten aan de man te brengen. Wij kochten prompt koffie, vanille en koekjes. Nog even poseren voor de winkel en de kolonne vertrok naar een boerenorganisatie die zich toelegde op het telen van organische rijst. Zij toonden ons heel fier hun groene velden en ingenieus irrigatiesysteem. We bezochten ook nog een familie die was overgeschakeld naar het telen van organische groenten. Zij hadden sindsdien een maandelijke omzet van 800 $, wat veel meer is dan voordien.

De laatste stop was een leerboerderij. Hier lagen de witte kolen en paprika's pas echt te blinken. Landbouwers komen van heinde en verre naar hier om zich de beginselen van organische landbouw eigen te maken. Met een kopje rijstthee sloten we deze 2-daagse af. Moe maar voldaan, en met genoeg stof tot nadenken klommen we op onze brommer richting Ubud. We kropen vroeg tussen te lakens. We konden geen rijstpap meer zeggen...

We willen de mensen van veco Indonesie echt heel hard bedanken om ons twee dagen mee op sleeptouw te nemen. We konden niet beter ontvangen en rondgeleid worden. We wensen jullie nog heel veel succes met jullie nieuwe programma! Goe bezig!!

Mathijs & Femke

Opdracht 5

2010-04-03T05:00:00.000-07:00

luidde als volgt..."Waarschijnlijk hebben jullie nu al een lievelingsgerecht...Wij willen weten wat dit is, dus neem foto's van de bereiding en het resultaat. Aan de hand van jullie verslag kunnen we het thuis dan nog eens maken."

Jullie willen foto's van eten....jullie krijgen foto's van eten!! Na steeds op restaurant te gaan in Azie (pffff) keken we er zeker naar uit om ons eigen potje te koken in den Afrique. Met een glas prima wijn wachten tot de kolen warm genoeg zijn om te braaien...Er zijn erger dingen in het leven...

En mams en paps, bedankt voor het boek dat bij de maand maart zat! Het was goed, spannend en op 2 dagen helemaal uit.

Ons het nie besef nie!

2010-04-03T04:38:00.000-07:00

Die tijd stap hopeloss te vinnig aan! Ons het nie besef ons is reeds in Namibia nie. Ons geniet elk oomblik en die oop landskappe bly werkelyk asemrowend.

Als zombies dwaalden we de eerste dag door de straten van Kaapstad. Gillie - Bali - Java - Abu Dhabi - Brussel - Londen - Kaapstad op 4 dagen was toch wat te veel. Bovendien hadden we elke mogelijke backpacker afgelopen naar een betaalbaar bed. World cup fever!

Kaapstad betekende uiteraard Robbeneiland, V n A Waterfront, Longstreet, The Gardens, SA Museum (mooie mineralen), Camps Bay, Table Mountain, Townships ... Daarnaast moesten we vooral uitdokteren hoe we in hemelsnaam in Tanzania gingen geraken. Na veel internetten, lezen, telefoneren en rondhoren botsten we op Andre Viljoen! Recht uit de bush in kaki-kostuum inclusief kniesokken. Na 3 weken weten we nog altijd niet hoe cool onze Toyota Hilux - Ranger Bushcamper juist is ... in ieder geval behoorlijk cool: rooftop tent, 4x4, indrukwekkend stel banden en een heleboel tools die we hopelijk niet al te veel nodig zullen hebben.

Na 10 dagen voorbereiden en wachten doken we met klamme pollekes de Bushcamper in, recht het Kaapse spitsuur in. Eerste stop 'Stellenbosch' met slechts 1 doel, klaarmaken voor de Grote Trek: koffer vol wijn steken en de extra water- en dieseltanks vullen. De uittocht uit Kaapstad maakt je toch wel even stil. Van het hippe Kaapstad - door de golfplaten Cape Flats - recht de prachtigste wijngaarden in. Een land van grote contrasten.

De Westkust is werkelijk asemrowend en na enkele dagen waren we overtuigd dat kamperen de beste beslissing ooit was. Scheurend door het dorre wijdse landschap enkel geflankeerd door elektriciteitspalen en bergen. Vanuit het niets duikt er plots een dorpje op met groene tuintjes vol rozenstruikjes. Van zodra je denkt er even te stoppen ben je er al terug voorbij. s' Avonds beland je zonder twijfel op een prachtige camping aan de kust, in de bush, in de bergen of in een gezellig dorpje. De braai wordt aangestoken, flesje ontkurkt, vleseke erop, kletske met de buren, sterrekes zien ... baai genieten!

Kamperen is wel duidelijk in het blanke Zuid Afrika. Mensen zijn ongelooflijk vriendelijk en geinteresseerd. Toch durven ze ons al eens door de politieke correcte haren strijken. Ze kunnen hier nog wel wat generaties gebruiken.

Op de grens met Namibia en Botswana doken we het Kalagadi Transfrontier Park in. Om de grens met Botswana over te steken moest je een experienced 4x4 driver zijn. We speelden op veilig en kozen de Namibische richting. Onze eerste game drive leverde gelijk een cheetah op een een fine omdat we te laat aan de Gate waren. Door de volgende dag voor dag en dauw te vertrekken wisten we de ranger te verschalken. Na enkele kilometers stonden we oog in oog met een leeuw die duidelijk tegen een stekelvarken was aangelopen. Iets verderop leerde een cheetah moeder haar twee welpen een impala te vangen. De oefening duurde gruwelijk lang en hopelijk graast het impala jong nu vredig in de impala hemel. De laatste dag besloten we ons met een pick nick gewoon ergens te zetten en te zien wat er gebeurde. Een impala jong met een reeds beknabbeld pootje hinkte hopeloos achterop en zakte van vermoeidheid in elkaar. De moeder keek met angst naar het jong en de bosjes iets verderop ... en met rede: Dikke Simba en zijn poezeke! Toch hadden ze blijkbaar meer oog voor elkaar en zoekend naar een stukje schaduw ploften ze zich naast onze auto neer. Grote gele ogen kijken je recht aan! Mooie afsluiter voor Zuid Afrika.

Wij kussen nog elke dag onze pollekes dat wij dit mogen en kunnen doen. Ondertussen zijn we in Namibia op zoek naar de beste Mathijs-in-witte-jeep-met-gigantische-stofwolk-achter-hem-foto. Tot groot jolijt van Femke.

Tussendoortje

2010-04-02T07:53:00.000-07:00

Vredeseilanden collega Peter ploetert zich dezer dagen te pletter in Senegal. Voor zij die onze Vredeseilanden verslaggeving wat mager vinden (wordt aan gewerkt) of zelf graag op de mountainbike-trappers staan, check dit zeker even uit: http://www.sporza.be/cm/sporza/extra/sporza_senegal

Er zijn zelfs nog enkele sponsorplaatsjes vrij ;-) http://www.senegalclassic.be/tabid/138/Default.aspx?dsparam1=17

Groeten uit Swakopmund (al 1 vraag beantwoord van Heleen)

Blogje van Heleen

2010-03-28T07:46:00.000-07:00

Howzit daar in dat verre Afrika?

Avontuur ten top? Hopelijk heeft Femke nog geen te pijnlijke nek, van Mathijs die er telkens in springt. En heeft Mathijs nog niet te veel blauwe plekken van de angst-kneepjes van ons Fem...

Deze nacht zijn we overgeschakeld naar het zomeruur, ook de temperaturen kruipen richting 15°......... ik durf nu toch wel te dromen van heerlijke terraskes en warme dagen....
We hebben het dus wel moeten doen met een iets korter weekend! In mijn geval een uurke minder stof eten... Onverwachts moesten er boven in mijn huisje nog wat muren en kasten worden afgebroken. Toch maf hoe snel plannen kunnen veranderen.

Een kampweekend werd plots een weekend van breken, slagen en véél stof!
Opdracht volbracht en zo kunnen de werkmannen morgen weer verder.

De werken schieten goed op. Muren zijn opgemetst en het dak gaat er deze week nog af.

Spannend, ben zo benieuwd hoe het er allemaal gaat uizien...

En verder...zitten we natuurlijk allemaal vol ongeduld te wachten op een verlossend telefoontje van Evelyne en Steven hé. Khoop toch ook voor hun dat het niet meer te lang duurt! Jullie lezen dan wel hier een verslagje mét beeldmateriaal!

Vorige week is Rouane nog op visite gekomen! Das toch ook echt al een flink bazeke. De deugenieterij straalt nu al van da snoeteke....heerlijk!

Sja en verder...kan ik nu meeklappen over poutrelles, is de kookploeg gevormd, heb ik de mooiste keuken gekozen, ga ik een weekje naar Kreta met de harmonie, volg ik nog steeds accordeonles maar sinds dit jaar bij ne Ruski, is het bijna paasvakantie, is lopen met nen hartslagmeter zoveel beter, zorgt mijn mama goed voor mij en ik voor haar, wordt mijne was en mijne plas gedaan, geraken mijn kakskes niet doorgespoeld, heb ik 30 kleuters/(b)engels in mijn klasje, kan Lisa de beste Sunday-afternoon-party's geven, kan ik zo nog wel eventjes door gaan....

Maar wat vooral interessant is, is hoe het daar bij jullie is. Ik heb de indruk dat jullie minder vaak en minder goed toegang hebben tot het internet.Maar de avonturen des te groter...en daar ben ik wel benieuwd naar.

Kheb er iets op gevonden. Ik heb een vragenlijstje gemaakt dat jullie snel kunnen invullen, enzo zijn wij op de hoogte!

waar zijn jullie precies? Wij zijn nu in Swakopmund/Namibie.
hoe lang zijn jullie daar al? Sinds 02/04
wat zijn de plannen voor morgen? Sandboarden!!
wat was het meest indrukwekkende dat jullie al hebben meegemaakt? Twee dikke leeuwen op 3 meter afstand!

wat was de grootste teleurstelling? De camping van Keetmanshoop & de kortstondige maar hevige buikgriep van Mathijs vannacht.

welke dieren hebben jullie al recht in de ogen kunnen kijken? Twee dikke leeuwen, een impala, hartebeest, meerkat, pauw, gemsbok, jackhals, ...
Welke 3 tips zouden jullie meegeven? 1. geniet 2. geniet 3. geniet!!!

wat mis je het meest? Een goei pak friet van de friture.

Wat gaan jullie eten? Spaghetti met lookbrood en een glas pinotage.

wat moeten we zeker nog weten? Dat wij zeeeer contente mensen zijn!

Ziezo, en het is zondag...Niet zo maar een doordeweeks avondje hé. Meestal enige avondje waarop ik tijd maak om mij helemaal te laten wegzakken in de zetel!

Pak het er nog goed van!

dikke kus! Heleen

Op stap met James en Zorro

2010-03-21T14:38:00.002-07:00

Vandaag er eventjes tussenuit met de hondjes. Zorro en James zijn ondertussen dikke vrienden geworden zodat ze in 1 auto kunnen meerijden, handig voor ons, kijk maar!

De ouders van Femke gaan James bijhouden voor een weekje en dat vinden we fijn.

Ingrid

Op stap met James en Zoor

2010-03-21T14:38:00.001-07:00

Gesels oor koeitjies en kalfies

2010-03-19T03:22:00.000-07:00

Ha die Fem en Mathijs!
't is weer lang geleden dat ik op de blog ben verschenen, maar 't was dan ook behoorlijk druk op het werk en thuis. Ik heb zondag mijn verjaardag gevierd met een cava en zoet - festijn! Veel volk over de vloer gehad, veel bloemen gekregen (om toch eindelijk dat lente-gevoel wat in huis te halen), ook heel veel chocolade trouwens - daar kom ik wel tot Pasen mee door ;-)

hapjes hapjes hapjes!

Nu heb ik een dag verlof en vind ik tijd om eindelijk een blogje voor jullie te plaatsen, lenteschoonmaak te doen, mails te beantwoorden, ons Dolly een poetsbeurt te geven (da's gewoon mijn fiets, hoor), kortom: the usual stuff. Sinds enkele weken hangt er ook een kunstwerk in de living van ons stekje, dankzij jullie cadeau 'Kunst in huis'. Ik heb het een tijdje uitgesteld, maar ben nu zeer content! 't was liefde op het eerste zicht :-)

"Feest in de achterkamer"

Morgen vlieg ik alweer de keuken in, want dan hebben we hier straatfeest en ik heb beloofd sponskoek te maken.

Verder heb ik weinig nieuws, behalve dat we uiteraard vol spanning wachten op het moment dat we het (letterlijk en figuurlijk) verlossende smsje of belletje krijgen van kersverse ouders...

Zo, geef er daar een lap op dat ze weten dat jullie gearriveerd zijn ;-) Heb een fijne naweek en groetjes aan de stokstaartjes!

Tatta en sien jou later, Lisa

2010-03-14T05:37:00.000-07:00

een verzoek voor James

Lieve mensen en Afrique,

Ik was heel blij jullie gehoord te hebben tijdens jullie kort bezoek en Belgique. Afrika: een ander continent, een ander levensritme, ik weet het niet, dat zullen we wel weldra horen van jullie.

Maar ik heb ook een verzoek, niet zozeer naar jullie maar naar jullie familie en vrienden. 't Is voor den James.

Wij zoeken opvang voor James voor een weekje in april, meer bepaald van 12 tot 17 april, dan zijn wij er even tussenuit. James is nog steeds een modelhond.

Ik gebruik de blog om deze oproep te plaatsen. Zo kan iedereen die James wil opvangen, contact opnemen met ons.

Ingrid 0498 88 57 66 of op email ingrid.laureys@gmail.com

Ik hoor het wel.

Vele groetjes en kunffels van James en ook van ons.

Opdracht 4

2010-03-09T02:23:00.000-08:00

Opdracht 4 luidde als volgt: " Hoe ziet het sanitair er uit in Azie?" Fotografeer maar...

Idem dito opdracht 3....

Opdracht 3

2010-03-09T02:18:00.000-08:00

Gelukkige mensen maken
is de droom van gelukkige mensen
Want als je zelf gelukkig bent,
is het enige wat je ontbreekt
het geluk van de anderen.

Opdracht: "Trek enkele sprekende foto's van gelukkige mensen."

Helaas staan de foto's ook thuis op de pc en kunnen we ze pas opladen als we weer thuis zijn.

2010-02-15T13:40:00.000-08:00

Vooraleer jullie in België arriveren, wil ik jullie nog enkele prentjes van James laten zien. Hier zie je hem in volle actie een reebok proberen te vangen, helaas.... enkel een konijntje lukt.

Deze zondag met vrienden die een beagle, Zorro, hebben, gaan wandelen op linkeroever. Dat was zowel voor ons als voor James een fantastische dag. James kon goed overweg met Zorro maar ook met de 50 andere honden die je daar ontmoet.

Sneeuw en ijs, het blijft maar duren, maar voor James is dat heel prettig.

Vele knuffels van hem en het was fijn te horen dat je aan hem denkt tijdens je spannende momenten.

Groetjes

Ingrid

2010-02-14T06:07:00.000-08:00

Alé seg, nog een paar nachtjes slapen en jullie zetten voor even weer voet op Belgische bodem!!
Dat gaat toch raar doen hé, zo midden in jullie avonturen.
En dan van de ene cultuur naar de andere. Dat zal ook nog vonken geven!

Hoe gaat het met jullie?
’t Ziet er echt allemaal zo geweldig uit. Heb echt al hard gelachen met de foto’s en de berichtjes. Fijn dat jullie er ook werk van maken.

Voor de thuisblijvers is het soms moeilijk boeiende berichtjes te posten. Het leven kabbelt hier gewoon verder. ’t Lijkt allemaal zo gewoon, geen spectaculaire confrontaties met wilde beesten. Maar tis natuurlijk fijn te horen waar we mee bezig zijn natuurlijk!

Aan de hand van een fotoverslagje leid ik jullie door de afgelopen weken:

Weekend in de Dardennen:
lekker en veel eten, spellekes tot in de vroege uurtjes, moutainbike parcour waar we ons weer eens aan mispakten, lachen gibberen en schateren, Rouane als held van het weekend

voorbereiding werken in de wasstraat:

inpakken, wonen tussen dozen, verhuizen, thuiskomen bij de mama, papierenwinkel in orde krijgen, wegomleggingen

afbraak wasstraat:

sneeuw, koud, harde werkers, ne volle container en dus geen werk meer voor zondag!

Bon toeristjes stel het daar in Azië nog zeer goed!

En maak je klaar voor een ander continent!

Geef maar een gil als we jullie heel even mogen komen plat knuffelen!

XXX

Heleen

Tussendoortje

2010-02-03T19:54:00.000-08:00

Wat zie je op deze foto?

een amoebe

een hartje

niets

Opdracht 2 - bis

2010-02-03T19:41:00.000-08:00

Opdracht 2 stond in het teken van gezondheid. De gezichtmaskers die we daarbij als cadeautje kregen leverden nog enkele leuke foto's op die we jullie niet wilden onthouden...

Man of the forest

2010-01-31T01:56:00.000-08:00

Kuala Lumpur - Met een supersonische fast train staan we in een wip en een snik van de vlieghaven in hartje KL. Verbaasd kijken we on ons heen: waar zijn de Please-buy-somethings, de Have-a-look-at-my-shoppers, de tuk-tuk-sirs, de you-have-rooms? Nergens te bespeuren. Wel voor onze neus een gigantisch postkantoor waar we elks zonder probleem 5 kg te veel aan bagage kunnen dumpen (fingers crossed).

Nergens een brandende kerk te zien, maar we stoppen onze Paternoster toch wat dieper in het borsthaar. De stad lijkt een smeltkroes van culturen. Elke huidskleur passeert hier de revue en de overheid tracht de vrede met ijzeren hand te bewaren. We duiken in de stad van zoevende monorails, fancy shopping malls, adembenemende wolkenkrabbers, McDonalds'en en KFC's, maar ook steegjes waar het krioelt van de ratten.

Een heerlijke plek om even op adem te komen, een filmpje mee te pikken (Avatar 3D - waanzinnig goed!), reizigersdiarree te bestrijden, wolkenkrabbers te beklimmen, 2ManyDJ's te spotten, op boekenjacht te gaan, wat musea mee te pikken, wat nepspullen in Chinatown te checken, de komende dagen te plannen ... De Petronas Twin Towers rocks!

We leerden er ook dat we het regenseizoen hebben ingehaald. Beste optie in Maleisie was Borneo: ondoordringbare jungles en kleurrijke koraalriffen met schildpadden en haaien! Klonk avontuurlijk. Borneo begon met een voorgekauwde Canopy walk en aangelegde hot springs aan de voet van Mt Kinabalu. Een beetje een valse start maar ons doorzettingsvermogen werd beloond.

We trokken richting het Sepilok Orang Utang Sanctuary. Hier worden Orang Utangs opgevangen en terug uitgezet in het wild. Jongere apen worden dagelijks bijgevoederd om de opstap naar de echte jungle te vergemakkelijken. Met een hoopje sta je daar dus 's morgens als een bende apen in de jungle te staren. De spanning is te snijden en je kan een speld horen vallen. Net wanneer je denkt dat die klere-apen vandaag niet zullen verschijnen zie je in de verte een boom bewegen ... een struik schudden ... een liaan trillen ... Dan komen 1 ... 2 ... 3 ... Orang Utangs op hun gemakje aangeslingerd. Spontaan tovert er zich een glimlach op je gezicht. De ene peuzelt vrolijk ondersteboven wat banaantjes naar binnen, de ander plast al even vrolijk op zijn appel, Makaaken worden weggejaagd en een enkeling springt tussen ons. Nog niet helemaal the ultimate Borneo wildlife experience maar wel ronduit fantastisch!

Op zoek naar de real thing trekken we richting de Kinaratangan river. Een roodbruine gezwollen junglerivier met woeste draaikolken en drijvende bomen. Het waterniveau stond 7 meter boven het gebruikelijke niveau. Dit betekende dat er van onze lodge niet meer veel te zien was. Met een bootje geraakten we er nog net in, hoewel ze toen ook wel beseften dat het water best wel hoog stond. Met een sputterende motor trokken we stroomopwaarts. Tropische vogels doorklieven er de lucht, na even turen spot je de Orang

Utangs, Proboscis monkeys en Makaaken in de bomen en op de grond worden de leeches helemaal zot als wij er met onze warme zweterige lichamen passeren. Heerlijk! Toen de rivier ermee dreigde om onze lodge helemaal op te slokken besloten we richting Mabul te trekken.

Met onze neus in de boeken probeerden we er alles te weten te komen over buoyancy, equalizing, BCD's en Submerged Pressure Gauges. Het leek ons wel wat om die befaamde koraalriffen van wat dieper te bekijken. De theorie werd er zonder pardon ingeramd, de praktijk was helaas niet anders: dat duikgerief aan - ok? - euh ... ok! - Going down - Going wat? - naar waar? - daar 6m onder water? - Of course - taai! Heel je lichaam schreeuwt - go up! Je communicatie is beperkt tot wat handgebaren, je ziet de angst in ieders ogen, je oren doen pijn. Niet ok! Proestend worstel je terug naar de oppervlakte. Misschien morgen nog eens proberen? Femke ruilde haar BCD voor een deftige snorkel. Ik gaf het nog eens een poging. Ready to go down? - Bwaa ... - Going down - taai! Na 5 min hyperventileren op de bodem begin ik te beseffen dat die dingen echt werken, dat de oppervlakte niet zo ver weg is en je tracht al eens een vis of twee te spotten. Plots maak je een klik en begin je gewoon te genieten: je zweeft tussen het koraal, de schildpadden en meest bizarre vissen.

Die foto's opladen gaat hier r?tetraag dus ik schud nog wat wist je dat'jes uit mijn mouw:

- Wist je dat de het DNA van een Orang Utang voor 96.4% gelijk is aan dat van de mens, maar dat Femke en de Proboscis monkey ook veel gelijkenissen hebben?

- Wist je dat we in Kuala Lumper wetenschappelijk bewijs vonden dat er werkelijk iets mis is met Femke haar neus? Studies over haar tenen zijn nog lopende.

nog een probatie

2010-01-28T05:10:00.000-08:00

is het erg als er ook eentje op zijn kop staat ??? toch wel ni zo gemakkelijk

Is het erg als er eentje op zijn kop staat?? Toch niet zo gemakkelljk zenne .

2010-01-28T04:55:00.000-08:00

2010-01-28T04:33:00.000-08:00

Hallo Femke en Mathijs,

Bedankt voor jullie instructies , het gaat me eindelijk nu eens lukken om wat foto's van Togo op jullie blog te zetten.(hoop ik toch)

Ik denk wel dat het in twee keer zal moeten gaan.

2010-01-22T05:13:00.000-08:00

Ha die levensgenieters!!!

Toch zalig om zo het nieuwe jaar in te stappen! Mathijs voelt zich blijkbaar thuis in de tempels van Angkor(ja, ja we hebben u gevonden op de foto ;)! Ben super nieuwsgierig naar de volgende verhalen...

Momenteel ben ik aan't pakken. Zoals Heleen al zei, vertrekken we op weekend naar de Wallonie(hopelijk rijden we deze keer niet verkeerd met de mtb!).

't Zal raar zijn, zo zonder ons femmathijs op weekend.

En nee ik ben het niet vergeten: hier de foto van ons "lindy-hop feestje" met oudjaar.

X Evelyne

Miss, one dollaa...?

2010-01-18T03:56:00.000-08:00

Happy new year!! 1 januari is ondertussen al even gepasseerd, we zitten ondertussen al in Maleisie, dus dringend tijd voor een update over Cambodja.

De kerstdagen hebben wij doorgebracht op Ko Rhung, een (bijna) onbewoond eiland, twee uur varen van Sihanoukville. Kerstavond was pakjesavond. Een hangmat en de 'Long way round' van Ewan Mc Greggor werden gretig in ontvangst genomen. Verder spendeerden we onze dagen daar vooral op het strand: lezen, zwemmen en luieren in de hangmat.

Na een wilde (lees helse) boottocht naar het vasteland kwamen we in het sunshine cafe terecht. De ideale plaats om oudjaar te vieren en niets anders te doen dan te relaxen, genieten van een heerlijke massage en een ijskoude (en straffe) margharita.

2010 hebben we ingezet met onze voetjes in de zee, een glas wijn in de hand en het vuurwerk van Sihanoukville in de verte. Die avond werd Mathijs zijn kennis van het Duits danig op de proef gesteld. Iets waar hij zich

zelfzekerder over voelde naarmate de avond vorderde. ;-) Hij versierde zo zelfs korting op de pintjes!

Na het relaxen was het tijd voor het serieuze werk. In Phnom Penh bezochten we het Teol Sleng museum (S-21) en de Killing Fields. S-21 was voordien een middelbare school. Tijdens het Pol Pot regime is deze school omgebouwd tot gevangenis. Het hoofd van deze gevangenis was de vroegere directeur en leraar van de school...Mensen die verdacht werden tegen het regime te zijn werden hier naartoe gebracht, opgesloten en gefolterd. Nadien werden ze vemoord in de killing fields, 15 km buiten Phnom Penh. Van 1975 tot 1979 heeft de Khmer Rouge 2 miljoen (1/4 de van de totale bevolking!) Cambodjanen om het leven gebracht. Gruwelijk en hartverscheurend. Om heel stil van te worden.

"First they killed my father" van Loung Ung is een boek dat je echt moet lezen. Het is absoluut geen boek om gelukkig van te worden, maar geeft wel een goed beeld van Cambodja onder het bewind van Pol Pot.

En dan: de tempels van Agkor! Zo een grote stad dat je er 5 dagen in kan ronddwalen om te genieten dan de mysterieuze, magische tempels. Wij fietsten door deze stad en werden overdonderd door de schoonheid van Angkor...

Dikke kus,

2010-01-16T14:22:00.000-08:00

Hey globetrotters,

tussen het maken van de rapporten door heerlijk wat lezen op jullie blog.
Het ziet er daar super uit. Moet wel raar zijn die kerstsfeer in de hitte.
Hier is de sneeuw voorlopig weer geruild voor regen regen regen.

Genieten is de boodschap dus!

dikke zoen

Stefke

Jolly!

2010-01-09T06:23:00.000-08:00

Nou, dat hebben jullie daar mooi onderzocht! Voor mij is de tweede ster binnen ;-)

Terwijl het hier buiten weer gezellig is beginnen sneeuwen, zal ik eens even een update geven van de voorbije twee weken. Met oudjaar zijn we de bloemetjes gaan buiten zetten in het Brusselse, waar we met een hele bende in fifties-stijl een danske zijn gaan placeren. Een swingende Elvis-imitator, een flamboyante zaal, veel verkleedkleren en roodgestickte lippen, dure champagne,... het was ons het avondje wel. En ja hoor, er zijn foto's genomen, maar daarvoor richt ik me even tot Steven: zet jij onze groepsfoto even op de blog?

Ik ben net terug van enkele dagen Londen met la mama. We logeerden in een supergroot hotel met zeer veel oude charme en open haarden, waar we ons zalig aan konden opwarmen, want ook in Londen is het echt koud nu. Op sommige plaatsen in Engeland is het -20°C, dus we waren gewaarschuwd. Uiteraard hebben we geproefd van de sales in de onvermijdelijke warenhuizen Harrods en Selfridge's, dat is steeds een ware overrompeling. Ook in Carnaby Street vonden we onze gading: een kleurrijke wijk die nog in de hippie-periode is blijven steken - zie de knalroze straatdecoratie. Toch hebben we ook aan cultuur gedaan, mocht je hieraan zijn beginnen twijfelen. Een duik in het gigantische Tate Modern en in de antiek- en schilderijenverzameling van The Wallace Collection was echt de moeite. Verder zijn we goeiendag gaan zeggen in Notting Hill voor een avondmaal bij een Italiaanse familie met een zeer aantrekkelijke menukaart. In St. Paul's Cathedral konden we een dienst bijwonen waardoor we mooi het toegangsgeld van (jawel, je leest het goed) 12 pond konden ontwijken. Van de dienst hebben we niet veel gezien, maar van de kathedraal des te meer. Door het slechte weer in Engeland worden er voortdurend Eurostar-ritten geannuleerd, dus het had niet veel gescheeld of we zaten er nu nog. Nu ja, die extra dag hadden we daar ook zonder moeite om gekregen, want Londen is echt wel gigantisch. En gigantisch leuk, vind ik.

Zo, nu nog even uitblazen en dan begin ik voor echt aan het nieuwe werkjaar. Want aan alle mooie liedjes... Genieten jullie nog maar lekker lang van jullie mooie liedje, want het klinkt in onze oren echt wel zalig!

Oh ja, nog een klein nieuwtje: ik heb sinds kort ook een Plan-kindje uit Togo! Ik zal eens gauw een briefje gaan schrijven, zie.

Lisa

2010-01-09T05:08:00.000-08:00

2de opdracht

"Alles staat in het teken van gezondheid deze maand. Ik zou graag weten hoe ze bevallen in Azie." De maand december stond in het teken van de 'gezondheid'. We kregen dan ook een komkommermasker, peel-off masker, een labello for her en eentje for him. Dank u wel he mams en paps!!

Tussen kerst en nieuwjaar verbleven we bij Kem en Monique in Sihanoukville. Kem heeft ons aardig verder geholpen. Dit zijn we te weten gekomen:

- Vrouwen bevallen thuis.

- Er bestaan prive - en publieke ziekenhuizen. De priveziekenhuizen zijn over het algemeen veel te duur voor de gemiddelde Cambodiaan. Daar kan wel een echografie genomen worden. Publieke ziekenhuizen beschikken lang niet over de nodige middelen. (soms kan een echo genomen worden en zijn eigenlijk ook nog vrij duur.)

- Moeders leren hun dochters hoe te bevallen. De moeder van de vrouw is ook aanweig bij de bevalling. De aanstaande vader is in de buurt en zorgt voor vb warm water.

- Er sterven nog steeds veel vrouwen en/of kinderen in het kraambed. 1 op 7 kinderen sterft voor hij/zij 5 jaar wordt.

- De situatie is de laatste jaren wel verbeterd. Er blijft evenwel een groot verschil bestaan tussen de mensen die op het platteland wonen en zij die het zich kunnen veroorloven naar een ziekenhuis te gaan.

- Na de geboorte wordt een vuur in een kolenpot aangemaakt. Dit om onder het bed te plaatsen, zodat dit lekker warm is voor de baby.

- In sommige dorpen wordt er na de bevalling voor de vrouw een mengsel van een bepaalde wortel klaargemaakt. Daarvan zou ze terug op krachten komen.

- Een gezin telt gemiddeld 4 a 5 kinderen. De oom van kem heeft er 12. Nu is het gemakkelijker om aan voorbehoedsmiddelen te geraken, dus worden er minder kinderen geboren.

- voor 1995 bestond er geen geboorteregistratie. In 1995 moest elk gezin de namen en geboortedata van elk gezinslid doorgeven. Iedereen heeft dus wel een geboortedatum maar vaak is dat een incorrecte. Kem is misschien 30 jaar oud. Zijn zus is 43, 44 of 45 jaar oud.

- In de ziekenhuizen wordt een geboorte nu wel geregistreerd.

- Verjaardagen worden niet gevierd in Cambodja. Als er al iets gevierd wordt is het enkel bij de tientallen, 30, 40, ...

- 48% van de Cambodianen is jonger dan 15 jaar. Tijdens de genocide van 75-79 zijn 2 000 000 mensen (1/4de !! van de totale bevolking) vermoord.

We hebben in Siem Reap het Angkor Hospital for Children bezocht. Dit ziekenhuis is opgericht in 1996 door fotograaf Kenro Izu en 'Friends without a border' en heeft sinds dan al enorm veel gerealiseerd. Vandaag verstrekt het ziekenhuis elke dag aan 350 kinderen gratis zorgverlening.

Het is ook het tweede grootste instituut dat kinderen met HIV/AIDS een anti-retrovirale behandeling aanbiedt. Ze voorzien ook opleidingen voor verplegend personeel en de nodige opvolging voor de mensen die op het platteland wonen. Een heel mooi initiatief dat alle steun verdiend! Check zeker de website eens: www.fwab.org

Voila, hopelijk is dit voldoende om te slagen voor onze tweede opdracht.

Mathijs en Femke Xxx

Vredeseilanden Campagneweekend 15-16-17 januari

2010-01-03T04:22:00.000-08:00

Samen kregen we vlot meer dan 15 000 euro bij elkaar voor de Tanzaniaanse boeren. 7406.62 euro werd bij elkaar geschaakt door SD Worx, 6073.71 euro wordt geschonken door de stad Mortsel en de Onion and Goat Party bracht meer dan 1600 euro op aan giften en inkomsten! Hoe dat geld besteed wordt komen we in mei - juni 2010 te weten.

Ondertussen maken honderden vrijwilligers zich op voor het Vredeseilanden Campagneweekend! Op 15, 16 en 17 januari trotseren ook in jouw gemeente vrijwilligers van Vredeseilanden de Vlaamse winter. Gewapend met de slogan Boeren verdienen meer en de aloude Mannekes vragen ze steun voor de miljoenen boerenfamilies in de wereld, die nauwelijks van hun werk kunnen leven. Vredeseilanden plaatst dit jaar de bananenboeren van Tambacounda in de schijnwerpers. Deze boeren zetten de voorbije jaren de Senegaleese banaan op de bananenkaart en verdienden zo een beter leven voor zichzelf en hun kinderen.

Dit is slechts een van de positieve voorbeelden waarbij lokale boeren zelf de handen uit de mouwen steken om hun situatie te verbeteren. Vredeseilanden geeft hen dat extra ruggesteuntje om dit alles te doen slagen.

Ga het weekend van 15, 16 en 17 januari op zoek naar de mannekes in jouw buurt en steun de Senegalese bananenboer. Heb je 2 uurtjes vrij? Vraag dan yannis_derbali@hotmail.com om een hoop mannekes en post je aan de drukst bezochte GB of Delhaize in je buurt !!!

Meer info op http://www.vredeseilanden.be/

Beste wensen!

Joehoe!! Ik heb de eer als eerste te bloggen dit jaar!

2010-01-01T06:32:00.000-08:00

Hey zonnekloppers!

De postbode maakte mijn laatste dag van 2009 wel heel goed! Merci voor het leuke kaartje, shoekes!!

Ondertussen is het einde van mijn verlofke al in zicht. Maar laten we daar nog even niet aan denken, hé!

Hoe ik die 14 dagen heb doorgebracht?
Een klein overzichtje:slapen, slapen en nog meer slapen - cadeautjes gaan shoppen, in de hoop dat je alleen bent in 't stad - babybezoekje bij collega - feesten -eten en te veel eten - lezen - nieuw broodmachine uittesten - Taipan - laatste competitie wedstrijd met 8-0 winnen - tante worden voor de 5e keer, welkom Loes - nieuwjaarsbrief van petekind aanhoren - pakjes opendoen - gewoon niks doen

Wat ik eigenlijk ook had moeten doen:
mijn accordeon wat meer vastpakken - met de stofzuiger rond sjeezen - toerist zijn in eigen land - zelf kerstkaarten knutselen - gaan joggen - voor school werken - wat minder geld uitgeven - goede voornemens bedenken

Kheb er van genoten, en is dat niet het belangrijkste?!

Kwil jullie nog veel mooie ervaringen toewensen in dit nieuwe jaar.... Hou jullie goed!

Dikke kus!
Heleen aka Tant Eleen aka mijn meter

2009-12-26T10:39:00.000-08:00

Prettig kerstfeest!

Knuffels van James
De knuffels werden warm ontvangen! Ondanks de hitte konden we toch enkele Kerstkiekjes schieten. Enkel het allerbeste voor 2010!

2009-12-23T15:02:00.000-08:00

Zaaalig veel sneeuw in Hove! Ik ben er dol op maar ook voor James dolle pret. James heeft ook ontdekt dat er in de buurt reebokken zitten. Hij heeft de achtervolging al een paar keer ingezet maar door de sneeuw kan hij niet zo snel en heeft hij de achtervolging moeten staken.

Kijk zelf maar hoe hij zot is van de sneeuw!

prettige feesten

2009-12-21T08:00:00.000-08:00

Joe de helden!!!

Ben echt aan't watertanden ...

Prachtig hoe jullie twee de natuur bedwingen!!! Ook wij hebben dit weekend de krachten van de natuur moeten trotseren... Van Dinant naar Antwerpen met nog meer sneeuw...

Na een zalig weekendje Ardennen: wandelen in de sneeuw bij temperaturen van -13°, Vietnamees eten in Dinant(jawel u leest het goed), imitaties van de kerstman door Steven(witte baard ipv snor), hijgende beklimmingen van heuveltjes door Evelyne(die longinhoud wordt alsmaar kleiner),...

Het volgende weerbericht: nog meer sneeuw!!! En daarbij komt nog een nadeel(voor Steven weliswaar): zwangerschapshormonen... Mijn groeiende verantwoordelijkheidsgevoel voor dat kostbare geschenkje in mijn buik wordt steeds heviger. "Steven, zouden we wel vertrekken? Oei,oei, zijn we nu aan't slippen?! Wat wil dat lichtje zeggen, daar op het dashboard? Pas op voor die camion,"... en ga maar door. Ik heb het Steven zowaar de hele terugreis onmogelijk gemaakt! Eens we goed en wel op de E19 zaten en het slipgevaar voorbij was, is de rust teruggekeerd. Hebben zelfs nog even genoten van het dikke pak sneeuw in Hove...

Geniet er nog goed van en watch out for the sharks ;-)

Kus Steven en Eef

PS: de groepsfoto volgt nog maar hier alvast een voorsmaakje: wat denk je van de Franse Alpen?

De babysittersclub

2009-12-19T13:26:00.000-08:00

Heden zaterdagavond 19 december wordt er ten huize carolisa geciteerd "er wordt toch niet zoveel gepubliceerd op de blog door de rest hé". Een zware duidelijke hint in mijn richting, en wil het toeval nu niet dat er hier een laptop op mijn school ligt, mo how seg!

Een kleine situatieschets: onder een seuzeke bevinden zich een hakende Lisa (een plaid voor jullie om terug aan de kou te wennen, moesten jullie ooit zo zot zijn om terug te komen...) een waterzuipende Heleen (~~met een lastig puistje op haar kin, maar dat mocht ik niet vermelden~~), een spinnende kat (klinkt niet als een doorlopende koffiez

et), een lichtjes snurkende Rouane en ondergetekende.

Becky & Cherif hebben hun mini-me bij ons achtergelaten omdat ze zin hadden om grote stukken vlees te gaan veroberen bij den Braziliaan, ze hebben het verdiend dedekke! Dus is het hier een gezellig sleep-overke en morgen pistoleekes voor iedereen!

sawatdee-ka's!

Caroline

Walking in a winter wonderland

2009-12-18T04:02:00.000-08:00

Ja, het leven zoals het is... het kan schoon zijn! Maar alle snorren, blondeersessies, kiekeboestrips en zeevruchten op een stokje, het heeft hier een beetje gesneeuwd, dame en heer goed weer! Het is fantastisch om te zien, maar wel gladjes, hoor. Uiteraard ligt het openbaar vervoer bijna stil en worden allerlei initiatieven genomen om de daklozen ook een warm onderkomen te bezorgen. Verder begint vanavond Stubru's Music for Life in het glazen huis in Gent. Dit keer binden ze de strijd aan met malaria en het belooft weer een gigantisch succes te worden. De kerstvakantie begint (joepie, ik heb ook 2 weken verlof) en kerstbomen verschijnen in allerlei maten en soorten. De kerstkaarten-bussiness boomt, kerstmannen hangen met z'n allen aan gevels en nóg meer Hollanders bestormen ieder weekend Antwerpen. Kortom: het leven zoals het hier is, is toch een beetje anders dan dat van jullie daar...

Geniet er nog van en groetjes aan de snorren! Lisa

2009-12-18T03:23:00.000-08:00

"Buy something in my shop!" "Make a nice dress for you, or 2, or 3..."
Yes, we zijn in Hoi An. Een gezellig stadje aan de rivier, alom gekend voor zn vele kleermakers. We hebben ons dan ook een nieuwe garderobe aangeschaft. Mathijs heeft 3 hemden, een linnen broek en sandalen gekocht. Ik liet me verleiden tot het laten maken van een broek, kleedje en winterjas...

Verder hebben we nog ontdekt dat Ieren echt wel beter kunnen drinken dan Belgen (lees Femke), dat Hoi An een heel leuk strand heeft, dat de Vietnamezen nogal gevoelig zijn: je krijgt de wind van voren als je een opmerking durft te maken en weet ik nu hoe je stuffed squid en chicken-chilli-lemongrass klaarmaakt.

Vanuit Hoi An hebben we de nachtbus tot Na Thrang genomen. Dat was dan ook ineens de laatste keer. Ondanks heraaldelijk aandringen ging de chauffeur niet echt trager of voorzichtiger rijden, met als gevolg dat we geen oog hebben dicht gedaan die nacht en ik meerdere keren bijna in mn broek deed.

"Are there any dangerous animals in the water?" "No, only sharks." OKee dan, als onze gids het zegt. Haaien zijn bang van ons. Ze denken dat wij op ze gaan jagen om soep te maken van hun vinnen...:-) En als het dat niet is maken ze u wel iets anders wijs...Dit gezegd zijnde...snorkelen maar! De onderwaterwereld is echt prachtig. We zagen vissen waar het bestaan niet van kenden, in alle kleuren van de regenboog. Wordt zeker vervolgd!

Nu vertoeven we in Dalat, 'city of love'. Pas getrouwde koppeltjes komen hier naartoe om hun wittebroodsweken te vieren. Ze kiezen voor Dalat omdat het hier kouder is dan in de rest van Vietnam. Mn kookjuf was ook stikjaloers als ik zei dat het sneeuwde in Belgie. Het gras is altijd groener...

Vandaag zijn we gaan canyoningen, avonturiers dat we zijn. Super mooie bossen, woeste watervallen, stugge rotsen en daartussen, als je goed keek, zag je twee helden de natuur bedwingen.

Ergens in die mooie, fantastische bossen woont ook een zwarte cobra van +- 2 meter lang en wij hebben het 'geluk' gehad om haar even te ontmoeten. We verstoorden haar blijkbaar tijdens het zonnebaden en aan de gezichten van onze gidsen te zien mogen we blij zijn dat mevrouw een goed humeur had en 'gewoon' op 2 meter van ons passeerde.

En Mathijs heeft mn goede voorbeeld gevolgd en is vandaag naar de kapper gegaan. Buiten dat zn coupe iets strakker is dan normaal ziet hij er weer fris en proper uit. En zo hebben we het graag!

Papa alvast een heel gelukkige verjaardag voor morgen! Geniet er van, pakt ons mama eens goed vast. Ons pakje volgt nog!

Kus,

Mathijs en Femke X

Het leven zoals het is: de snor van Mathijs

2009-12-18T03:06:00.000-08:00

8.00u: Wakker gekust worden door de snor van Femke
8.30u: Een Yoghurtbad met vruchtenaroma
Voormiddag: Een beetje rondhangen
12.30u: Spicy noodle hot tub
13.30u: Wat door de stad snorren
15.00u: Een zoutscrub en blondeersessie
17.00u: Beetje prikkelbaar, tijd voor een eerste schuimbad
18.00u: Een Zeevruchten assortimentje
S'avonds: De haartjes strekken gecombineerd door enkele schuimbaden. Andere snorren checken
23.00u: Een Kiekeboe strip
23.20u: Snor van Femke kussen en naar snorrenland

Puntjes voor Mortsel !!!

2009-12-17T02:35:00.000-08:00

De GROS (Gemeentelijke Raad voor OntwikkelingsSamenwerking van Mortsel) schenkt 6073,71 Euro aan het project van Vredeseilanden in Tanzania! Eervolle vermelding voor de Stads- / Gemeeteraad van Morstel, de GROS-leden alsook Yannis Derbali en Filip Cuypers van Vredeseilanden!

Groeten uit Dalat, Vietnam

op ne zaterdagavond...

2009-12-12T11:39:00.000-08:00

Hey Femke en Mathijs!

't Ziet er allemaal zo fantastisch uit!! Geweldige avonturen, wauw!

Maar jullie vragen je natuurlijk ook af hoe het hier verder gaat, hé.

Wel, Sinterklaas heeft de herfst meegenomen. Eindelijk wordt het wat kouder en moeten we in snel tempo de kerstsfeer oproepen! Jaja, ze spreken zelfs van sneeuw dit weekend. Alé, in Dardennen toch! De kerstboomversieren bij 10° en van dat pisseweer, daar geraakt ne mens zijne kluts van kwijt hoor!

Dat wil natuurlijk ook zeggen dat het in de Wasstraat bibberen en beven is.
Enkel de living wordt verwarmd en verder zal ik moeten koken en douchen met nen dikke jas aan!
De werken zijn dus duidelijk nog niet begonnen, hé. Wat wilt ge: nen aannemer die een offerte opstuurt met woeker prijzen en nen architect die volgens mij aan één of andere slaapstoornis leidt! Als ik het allemaal zelf kon... dan had ik loopbaanonderbreking gepakt!

En verder: is het bijna vakantie, joepie! Geen grootste plannen, gewoon genieten. Gaan we met oudjaar feesten in Brussel (radio modern). Word ik een echte fietsenhersteller want woensdag is mijn laatste les. Heb ik nog steeds geen mexicaanse griep gehad. Heb ik mijn verjaardag gevierd op weekend met de Decuyperkes in Dranouter. En natuurlijk ook nog in de Stanny met mijn beste frienden en friendinnen.Gaan Lisa en ik volgende week op Rouane passen. Ben ik gisteren aan Evelyne haar dikke buik vergeten te voelen. Ben ik nu aan het babysitten op Seppe en Marthe en vond ik eindelijk een computer (mijn comp is kapot) en wat tijd om nog eens te bloggen.

Shoekes, amuseer jullie daar nog en moest de verveling beginnen... Femke kent nog nen hoop chirospelletjes en liedjes om de tijd te doden!

dikke kus!
Heleen

nieuw niefs uit het hoofse

2009-12-08T07:58:00.000-08:00

hierse daarse! de hondesmullers!! geweldig! ik zou het niet kunnen maar tzal wel gesmaakt hebben zekers!je moet ook maar eens gefrituurde sprinkhanen en kleine rupskes eten! smaakt ook wel goed!!

ik heb dit weekend mijn drie jaar opening achter de rug ! twas goed gegaan! de mensen hebben goed gekocht uit mijn nieuwe collectie! veel werk dus efkes voor de feestdagen!
onze marcel heeft juist een zware valling achter de rug, een bekke vies wel, hij at en dronk niet meer en kon zeer slecht slapen met als gevolg ik ook zwaar ziek ben geworden( keelontsteking- niet meer kunnen eten omdat mijn amandelen kei dik stonden en er nog eens vieze witte vlekken op had- de antibiotica heeft me geholpen en zo kon ik toch nog mijn opendeur doen)
we moesten met onze marcel naar de kliniek gaan om te checken of hij geen longontsteking had ( bloed pakken en scan nemen) twas spannend maar gelukkig hebben was het dit niet en hebben ze onze goede medicatie gegeven! nu kruipt hij hier weer vrolijk rond en gaat de melk en de patat weer vlotjes binnen!

tga strakjes met nele claessens naar de keramiekles hier in hove! we zijn aan een vijfjaren opleiding begonnen, kei tof zenne! zo gaan we binnenkort ons eigen tegels en serviece kunnen maken voor onze keukens!nee echt een zalige rustige ontspannende avondschool, nen aanrader voor later mss!

ale goed ik gaan hier nog eens wat koken en een wasje opvouwen!! ( das toch zalig e bij jullie... elke dag wordt er lekker eten gemaakt en hebben jullie gene kuis en was te doen!!)zalig genieten en blijven genieten dus!
tot hoors!!
zoen van ons drie
isabel

For the same money

2009-12-07T06:06:00.001-08:00

Ninh Binh: Net gegeten in een buurt waar we met Engels of Frans niet ver kwamen. Gevolg ... onze eerste stek bleek een soort ijssalon te zijn. We gingen dus voor een voorgerecht van gefrituurd fruit. Iets verderop zagen we een foto van een hamburger. Al hoofdkrabbend keken we er naar het Vietnamese menu op de muur. De serveerster meet zich achter onze rug al giechelend met Femke. Via gebaren denken we een burger met chicken en beef te bestellen. Als we op de markt om de hoek moeten afgaan kan er evengoed wat anders hebben tussen gezeten. James, blijf maar veilig in Hove!

Vietnam is drukker dan het gezellige Laos of het noorden van Thailand. Femke snapte dan ook de eerste avond in Hanoi. Waren het de toeterende brommers of de stress voor mijn verjaardag? Net wanneer je denkt gewend te zijn aan het constante getoeter wordt je op een onbewaakt moment in een steegje van je sokken getoeterd. Net wanneer je de zondagsrijder een veeg uit de pan wil geven, merk je dat de twee lieflijk ogende tienermeisjes je op hun brommer al gepasseerd zijn. Toeteren heeft hier duidelijk niet dezelfde betekenis als bij ons.

Zwetend in Hanoi beseft dat binnen 13 jaar de 40 lonkt. Ik kan maar best beginnen aan al wat ik voor mijn 30 nog wil doen. Gelukkig werd ik door mijn liefje rijkelijk in de bloemetjes gezet. Misschien wel de vermoeiendste verjaardag ooit: met drie op een brommer al spookrijdend toeterend richting een museum, om de haverklap pakjes krijgen, steeds vriendelijk lachen, fruitshakes verorberen, water puppet shows bekijken, lokale streekgerechten uitproberen, cocktails uitbroberen ...

We dachten de opdringerige guesthouses en travel agencies het nakijken te geven en op eigen houtje vanuit Hanoi de kust te bereiken en een boottocht te fixen. Dir resulteerde in: taxi - paspoort vergeten dus even terug - taxi - gemiste trein - taxi naar busstation - op treinstation aankomen - uiteindelijk juiste busstation - bus - taxi - bus - boot - bus - cancel boottocht met Captain Opium - toch boottocht gefixt via travel agency. Halong Bay was wel prachtig!

Momenteel brommeren we of fietsen we rond in Ninh Binh. Verwondering alom als we een voetganger voorrang geven of als ik bij Femke achterop zit.

Ik ben gelukkig en Femke denk ik ook.

Opdracht 1

2009-12-02T03:56:00.000-08:00

Voor we vertrokken kregen we nog een mooi cadeau van ons mama en papa. We kregen 8 cadeautjes, voor elke maand een. Aan elk cadeau is ook een opdracht gekoppeld. Onze eerste opdracht hebben we al vervuld.

De opdracht luidde als volgt: "Neem actief deel aan het Loi Krathong festival in Bangkok." Het Loi Krathong festival is het festival van het licht en wordt uitbundig gevierd in Thailand.

Voila, Jullie kunnen zelf beoordelen of dit ons gelukt is...

De tweede opdracht vinden we net iets minder evident. Ons mams is benieuwd hoe ze bevallen in Azie en we moeten een paar originele kiekjes schieten. Op het gevaar af ergens buiten te vliegen of een woedende vader achter ons aan te krijgen,zullen we proberen een aantal spectaculaire foto's te nemen.

HipperdeTHIJS

2009-11-29T07:40:00.000-08:00

Gelukkige verjaardag, Thijs! Een dubbel feest dit jaar neem ik aan daar ginds?
Ik krijg hier zowat de rillingen als ik die verhalen van jullie lees! De miksa zit namelijk in haar examens! Enfin, ik ga even de billen losgooien op een cdke want al dat zitten vind ik maar niets. Zetten jullie er nog maar eens flink te pas in en bouw op de top van die zoveelste berg maar een heel gezellig feest! Laat ze daar maar eens wat zien.

Kus,
Uw kleinste zus

James zegt hiep hiep hoera!

2009-11-29T02:06:00.000-08:00

Gelukkige verjaardag

2009-11-29T01:42:00.000-08:00

James wenst je een gelukkige verjaardag.
Maak er een fijne dag van.
Proost!
James en Ingrid

2009-11-28T17:35:00.000-08:00

Hey Femmathijs!!!

Eerst en vooral: Ne gelukkige verjaardag Mathijs(ps Fem ge kunt hem mss ne liaan cadeau geven. Hij voelde zich toen precies op z'n gemak ;-)
Ben toch heel blij dat jullie nu en dan wat posten op de blog! Die verhalen doen je watertanden... Nu zitten jullie al in Vietnam! Spannend!!!

Ons potteke preparé begint goed te groeien: zo'n 30 cm en 500gr! En beweeglijk dat het is: hier zit ik dan om 2u 'snachts te typen op den blog... Nu vrijdag gaan we nog eens tv kijken bij de gyné. Altijd leuk om ons prutske in actie te zien!

Geniet er nog van en vergeet zeker niet: de cd van Kate Ryan te kopen;), de hanenkoppen toch eens te proberen, goed de handjes te wassen na rode pepers, tarzan en jane te spelen,...

X Stevelyne

Ps er is toch iets mis met die blogtijden: het is wel degelijk 29 november 02u47 Belgische tijd?!

Wisten jullie dat...

2009-11-25T21:51:00.000-08:00

- Avonturier Mathijs de volgende keer we door de rijsvelden wandelen zijn stevige boots zal aandoen in plaats van zijn sandaaltjes.
- Mathijs in het vervolg niet direct naar het toilet zal gaan als hij juist een rode peper in zn handen heeft gehad. ;-)

- Iedereen hier sokken in zijn flipflops draagt.

- Mensen hun keel hier echt binnenste buiten keren en je altijd wel ergens gerochel of gespuug hoort. Zelfs oude vrouwtjes fluimen er op los.
- Je heel vaak Sabaai - dii zegt op een dag.
- Als je denkt dat er echt niets of niemand meer in de boot of in de tuktuk kan, de Lao er toch nog in slagen drie mensen, twee manden eenden, een koppel kippen, een paar zakken rijst en een rat in te laden...
- Er in Laos zeker evenveel honden dan mensen wonen.

- We super coole watervallen bezocht hebben en dat we gewoonweg bovenop de waterval stonden.
- Mathijs z'n snor al zo lang is dat hij zijn tanden er mee kan flossen.

- Femke dacht dat ze een kuikentje doodgetrapt had, maar dat het maar een hondendrol bleek te zijn.

- Ons zus vandaag jarig is!!! Een gelukkige verjaardag zus!!
- Mathijs en Heleen bijna jarig zijn!
- Ik nog geen cadeautje heb voor Mathijs en dat hij zich daar grote zorgen over maakt.

- We morgen het vliegtuig naar Vietnam/Hanoi nemen en hopen dat we daar veilig en wel geraken.
- De combinatie mango - banaan de lekkerste fruitshake oplevert. Ananas - gember mag er anders ook wel wezen.
- Je in Laos op veel plaatsen kan petanquen. De wereldkampioen zou zelfs iemand van hier zijn...
- Je op de nightmarket van Laung Prabang hanenkoppen kan eten.
- Het balletgezelschap van Laos toch niet te vergelijken is met dat van
Belgie.

- We stoofvlees met frietjes zijn gaan eten bij de Belgen in Luang Prabang.
- Het soms echt heeeel hard bergop was toen we naar Kuang Si fietsten.
- Mathijs als een echte tarzan via de liaan de waterpoel in duikt!
- De mensen hier geen stress kennen.
- Je in Luang Prabang een plaatje van Dana Winner en Kate Ryan kan kopen.
- We straks gaan genieten van onze laatste massage in Laos.
- We naar twee dorpjes in het noorden van Laos getrokken zijn, Nong Kiau en Muang Ngoi Nue.

En dat het daar wondermooi en rustig was.
- We daar een wandeling door het bos en de rijsvelden hebben gemaakt en onze city-voelsprieten heel de tijd op scherp stonden.

En weten jullie...

- Hoe het vlot met de werken in Nijlen?
- Of ons mama al zenuwachtig is om naar Togo te vertrekken?
- Hoe het met mn papske gaat?
- Hoe het gaat met mn broer en zus?
- Hoe het gaat met mn chirobuddies?
- Of Joris zich al helemaal thuis voelt in z'n nieuwe appartement?
- Hoe het gaat met de TV en DVDspeler?
- Hoe het gaat met Jip Jap Jamey?
- Hoe het gaat met de ladies?
- En alle babies?
- Of Fredje al weet of hij in februari naar Indonesie gaat?
- Hoe het gaat met Heleen en haar verbouwplannen?
-...

Dikke kus,

Adventure Mathew en action - hero Femke X

Familiekroniek

2009-11-25T06:00:00.000-08:00

Heerlijk familieweekend in de ardennen gehad. Mamske en papske nog steeds niet in het zwarte gat gevallen. Nu aftellen naar het vertrek naar Togo. Dan vallen wij misschien in het zwarte gat... Zullen papske in de gaten houden. Wordt vervolgd...

Dikke kus Tante Pia en Nonkel Paul.

Wist-je-datjes-uit-België

2009-11-24T05:51:00.000-08:00

het hier nu regent, maar dat we niet mogen klagen
leterme terug baas is
de sint al een tijdje in het land is
feestjes zonder strakke danspasjes moeilijk verteerbaar zijn
en ginder?

eindelijk heb ik mijn computernerdgehalte opgekrikt en ben ik erin geslaagd eens te bloggen ;-)

2009-11-18T04:45:00.001-08:00

Hey lieve schatten,

Zo leuk jullie avonturen te lezen, maar ook zo confronterend met m'n eigen "saaie" bestaan hier in het trieste Belgenlandje ;-) Neen, het valt allemaal best wel mee hoor... ik weet me wel bezig te houden met mijn studies (kleuterleidster in avondonderwijs te Hasselt), onze toneelgroep (Amuzévoe, jaja nog steeds heel boeiend en vermoeiend), mijn theatertrainingen (ik werk mee aan een project voor interactief theater in Lummen), mijn relatie (Joostje komt natuurlijk nog op de eerste plaats), mijn verhuis (naar Hove op de zolder van ons Marjan en ook een beetje naar Joosts appartementje in Kortessem), mijn dubbel leven ten gevolge van die verhuis (zoals een kotstudent moet ik wekelijks minstens twee keer per week over en weer pendelen tussen Antwerpen en Limburg)...
Momenteel ben ik eens een dagje thuis en neem ik de tijd om eens wat te werken aan mijn studies (taken ed genoeg ;-) )

Geniet nog ten volle van het "echte" leven daar want voor je 't weet zal 't voorbij zijn hé ;-)

veel liefs en tot snel

K-Trien

Wist je dat ...

2009-11-17T06:49:00.000-08:00

Femke bij de eerste brug op trektocht al in het water lag?
We op trektocht de eerste bloedzuigers van onze benen hebben moeten pulken?
Entrepeneurship het nieuwe buzz-word is op gebied van boerenlandbouw
Femke haar hoofd al enkele malen heeft gestoten?
We gemiddeld 2 liter per dag uitzweten
Mathijs op de slowboat op de bril heeft gemorst en dat het geen pipi was?

De avonturen van James - deel 1

2009-11-17T06:17:00.000-08:00

Hier even enkele shoots van fotomodel James met de nieuwe herfstmode!

Hij laat weten dat hij jullie mist, maar het toch ook heel erg naar zijn zin heeft in zijn nieuwe optrekje in Hove... En dat is wat ook van zijn nieuwe baasjes kan worden gezegd, want James is just adorable!!! Hij wordt verwend met knuffels van Milan, Koray en hun vrienden, dus geen tekort aan liefde hier.

Enkele foto's om te koesteren.

Ingrid

Maju`ana, Opium sir?

2009-11-17T05:14:00.000-08:00

Aan de rand van de Golden Triangle steken we bij zonsondergang in een visserboot de Mekong over. Het grensstadje Huay Xai in Laos is het startpunt van de slowboat naar Luang Prabang, maar ook het kantoor van Vredeseilanden Laos is hier gevestigd!

De geldbewuste oogjes van de grympy old lady van de guesthouse twinkelen dan ook als we besluiten om hier enkele dagen te blijven. Na het uitschelden van een gierige Duitse groep schuift ze 's avonds gezellig bij aan. Ze diept het ene na het andere verhaal over pingelende falangs op. "... but you are good people!" Got the message!

Iets later ontmoeten we Stuart Ling van Vredeseilanden samen met enkele journalisten van de RTBF. Slecht nieuws: Stuart moet overmorgen naar Indonesie voor een workshop. Goed nieuws: vanavond is het Motivation night van de Vredeseilanden crew! Al snel worden we er mee op de dansvloer getrokken voor een initiatie Laosiaanse cirkeldancing of wat wij zouden noemen handjesdraaien. De glazen Lao Beer werden er bij de minste slok bijgevuld. De talrijke salamanders op de muur sloegen het schouwspel gelaten gade.

De local militia (stel dronkemannen met schietijzer uit het koloniale tijdperk) herinnerde ons aan de avondklok en ook de grumpy old lady had wat aanmoediging nodig om ons na middernacht nog binnen te laten. De volgende ochtend legden we Stuart het vuur aan de schenen:

Door middel van o.a. Marketing project tracht Vredeseilanden de Laosiaande boeren te helpen om een groter aandeel op te eisen in de value chain. Dit doen we hoofdzakelijk door de boeren te helpen kleine agro-enterprises te vormen. Het Field-bezoek zal helaas iets voor later zijn, maar we zijn toch al enkele inzichten rijker. Stuart was uiteraard in de wolken over de Westfleterkes!

De volgende dag: Muiterij op de Slowboat! De 120 falangs lieten zich niet zomaar in een bootje met 70 zitplaatsjes proppen. " Two boats, two boats ...!! "Na wat getrek en gesleur rond de loopplank werd de politie erbij gehaald. Two boats it is! Toch iets comfortabeler om door het prachtige landschap te glijden. De houten bankjes werden er uiteraard niet zachter op.

Momenteel pakken regenwolken zich samen boven Luang Prabang. Toch fietsen we vrolijk verder tussen de Wat'jes, kraampjes en de koloniale huizen.

Tot de volgende!!

Dikke kus,

Mathijs & Femke X

eentje uit het hoofse! (isabel)

2009-11-16T14:24:00.000-08:00

hierse daarse!
fantastisch daar e! wij zijn daar ook geweest! aangekomen met de speedboot inplaats van de slowly!! en heerlijk genoten van de rust! mensen daar zijn vele minder opdringerig dan in bangkok! wij hadden er ook een superadresje maar om nu te kunnen zeggen waar weet ik niet meer maar het klinkt nogal hetzelfde als Anouk melden, kei lieve mensen die ons ook mango en ananas gaven, en ons goed verwenden, twas aan de Mekong, maar ja ...Wij zijn daar ook met nen tucktuck naar de watervallen gaan kijken, je hebt er twee, we zijn naar een geweest( de dichste bij), kei mooi en je kon door de watervallen de berg opklimmen, met behulp van trapjes, redelijk spannend, en met wat geluk kun je de bron passeren en langs de ander kant terug naar beneden komen, de moeite! maar waarschijnlijk zal je die al gedaan hebben!
ale ik ben benieuwd waar jullie volgende stop zal zijn!! mss kunnen we je dan nog een tipke geven waar je nog leuk kan logeren!
nog lekker eten in het welgekende straatje met da madammeke die satékes bakt e!
super tof dat we jullie op deze manier zo een beetje kunnen volgen!
geniet rustig verder
zoen van ons drie! marcel stijn en ik!

wist je datjes...

2009-11-12T12:02:00.000-08:00

Wist je dat:

Heleen 2 fietspadterroriserende vermiste bejaarden heeft gespot?
en ze daarvoor nog om half één 's nachts de politie over de vloer kreeg?
Lisa heel goed Aya Sofia's uit cake kan maken?
en ze daarvoor massa's hotelcake heeft aangekocht?
en aan de lopende band cupcakes heeft gemaakt?
en ook nog 10 kg spekken heeft ingeslagen?
we wapenstilstand goed hebben herdacht met een dozijn pannekoeken en een topklassieker Dirty Dancing?
Heleen de soundtrack van bovenstaande film helemaal kan meeneuriën? She had the time of her life...
Lisa die film nog niet had gezien? Wat een gat in haar filmcultuur!
Rosa en Luc weer samen zijn en Marianne en haar dokter gaan trouwen?
en wij dus - voor alle duidelijkheid - slechts één keer per jaar naar Thuis kijken, gewoon om jullie op de hoogte te houden?
Fonske zalige 'natte willies' geeft aan Lisa?
Heleen gaat gloeien van de advocaat van haar moeder, maar ondertussen ook boos wordt op haar architect?
zaterdag Sinterklaas met de boot aankomt en zondag met het vliegtuig en de kinderen hem ondertussen al in verschillende winkels gespot hebben en ze zich daar absoluut geen vragen bij stellen?????
Heleen een bloemenkleptomaan is?
haar laatste wapenfeit een orchidee uit de Albert Heijn is?
er in de Nationalestraat een breiwinkel is waar je kan leren breien?
Maar dat wij dat al kunnen en er hier dus een eind aan breien?

Ciaokes byekes!
Heleen & Lisa

slowly and smiley

2009-11-10T02:18:00.000-08:00

Back in Chiang Mai!!

Gisterenavond terug in the eagle house 2 aangekomen na de driedaagse trekking. Nog nooit zo hard gezweet dan tijdens de voorbije drie dagen. Maar het was het dubbel en dik waard. We hebben veeeel gestapt in heeeeel warm weer en het was veeeel bergop...maar de natuur, het uitzicht, de bambooraft en de stilte en rust waren 'amaaaazing' (om de Noor van de groep even te citeren)!

Morgen vertrekken we naar Laos, waar we 12 november een afspraak hebben met Stuart. Daar bezoeken we het eerste project van vredeseilanden. Daarna nemen we de slowboat naar Luang Prabang. Daar gaan we sowieso wel even blijven hangen. Zoals onze gids van de trektocht het zo mooi kon zeggen...'slowly and smiley'!

Tot in Luang Prabang!

Mathijs & Femke Xxx

Een avondbericht aan twee avonturiers

2009-11-07T12:13:00.000-08:00

Ho de vrijbuiters!

Alvorens een warm douchke te pakken na een koude herfstdag met de scoutsvrienden te hebben doorgebracht, wilde ik toch al snel ne keer iets posten op jullie blog! Ik heb ineens ook jullie eerste hotel bekeken en dat is inderdaad niet zomaar een keet. Nu, veel nieuws is er over het leven hier in België (nog) niet te melden. Om jullie nog blijmoediger, genotvoller te maken, kan ik wel zeggen dat de zon voor hier alvast weinig zonnestralen heeft gepland. Volgende week alle dagen onder de 10 graden! Tss...!

Enfin, klorissen... GENIET en een dikke knuffel van de Miksa

Bangkok - Chiang Mai

2009-11-05T19:14:00.000-08:00

Voila! Hier zijn we dan. Eef heeft ons uitgelegd hoe we iets op deze blog kunnen posten, dus dan doen we dat toch gewoon maar even zeker!

Gisterenavond zijn we uit Bangkok vertrokken met de nachtbus om deze ochtend vroeg in Chaing Mai aan te komen. Bangkok is een zotte, toffe, drukke, leuke stad. We hebben tempels bezocht, geproefd van al het lekkers dat de straatkramers aanbieden, gaan supporteren voor de underdog tijdens een thaiboxtornooi, genoten van een goede thaise massage en een khratong te water gelaten tijdens het Loi Khratong festival. voila, weg zijn onze zonden en leve het geluk!

Nu logeren we in het Eagle House. Morgen vertrekken we op een driedaagse trektocht door de bergen. We blijven +- 5 dagen in Chaing Mai en gaan dan ons eerste project van vredeseilanden bezoeken in Laos.

!

Femke & Mathijs xxx

mappy. Thailand

2009-11-05T13:47:00.000-08:00

http://nl-be.mappy.com/map#d=Chiang+Mai,+Thailand

Een stevige boswandeling om te bekomen

2009-11-02T08:50:00.000-08:00

Even uitwaaien na al de emoties...

Geen betere verwerking van te weinig slaap en een emotioneel afscheid dan een stevige boswandeling. Gelukkig was het Zoniënwoud niet ver, dus teende een deel van de bende daarheen om eens goed uit te waaien.

De natuur liet zich van haar mooiste kant zien!

De onmisbare familiefoto

Heleen test de mogelijkheden van een 4x4 kinderwagen! En Rouane?

Die bleef ondertussen rustig verder slapen...

En weg zijn ze!!!!

2009-11-02T07:01:00.000-08:00

Zondagochtend was de redactie al vroeg op de been...

Ze hadden het stiekeme plan om de wereldreizigers nog mee te gaan uitwuiven.

Met een fototoestel in de aanslag stonden we al om 8u30 op de luchthaven om de sfeer te peilen en de waterschade op te meten. Wij troffen aan: een emotionele Femke, een koelbloedige Mathijs en familie die hen in de vlucht nog een aantal laatste tips & tricks meegaf. Hier en daar vloeide een welgemeende traan en ook de redactie pinkte er eentje weg!

Femke en Mathijs: Hasta la vista!

Evelyne, Lisa en Heleen

De vroege vogels van dienst

Werden gretig uigewisseld:
Schouderklopjes, knuffels, kussen, neuze-neuze en goede raad.

En dat waren hun laatste stapjes op Belgische bodem voor een lange tijd...

aangekomen

2009-11-02T02:37:00.000-08:00

femke en mathijs zijn onder tussen al aangekomen in bangkok. logeren in het lamphu tree house ( wss geen primitive boomhut ) .
http://www.lamphutreehotel.com/main.html